Słyszycie ten huk? Zgadza się. Właśnie upadła kolejna twierdza "Wspaniałej Pecetowej Rasy Panów".
Podczas imprezy Microsoft GDC, przedstawiciele korporacji z Redmond oficjalnie ujawnili, iż ten postapokaliptyczny tytuł trafi na konsolę Xbox One. Wszystko wskazuje więc na to, że szumna aktualizacja silnika graficznego i transfer na Unity 5, nie był jedynie pięknym ukłonem w stronę nabywców produkcji, lecz również służył czemuś znacznie większemu.
Przemierzając różnorakie zakamarki sieciowe oraz renomowane serwisy internetowe z zabarwieniem artystycznym, możemy natrafić na całe mnóstwo cosplayów dziarskiego komandora Sheparda. Szczególnie w jego żeńskiej wersji. Trudno się temu dziwić – silna i charyzmatyczna postać, na której barkach spoczywają przyszłe losy całego wszechświata? Taka persona siłą rzeczy rozbudza wyobraźnię a zarazem jest warta gloryfikacji pod różnymi formami.
Konkurencja w tej materii jest spora. Jednak to Freya Willa, oddana fanka rudowłosego wcielenia pierwszego ludzkiego "Widma", stała się niedawno bożyszczem społeczności i znalazła się na ustach wielu graczy. Trzeba przyznać, że absolutnie zasłużenie, bo tytaniczna praca oraz ogrom zasobów, które włożyła w swój projekt, przyniosły piorunujące efekty.
Dzięki modom Skryim nie tylko nadal żyje, zamiast umrzeć po pojedynczym przejściu, wręcz zyskuje nowe życia! Fanowskie dodatki to nie tylko lepsza grafika, ale także poprawione bądź nowe lokacje, postacie, a nawet nowe linie fabularne (nie mówiąc o całej gałęzi tej bardziej perwersyjnej strony gry). To również nieporównywalnie zwiększa popularność pecetowego Skyrima względem jego konsolowych braci.
Jednak do tej pory moderzy udostępniający swoje twory przez Steam byli ograniczeni do jedynie 100MB workshopu. Bethesda postanowiła tę restrykcję zdjąć wraz z aktualizacją narzędzia Creation Kit do wersji 1.9.33. Teraz każdy projekt będzie mógł zająć tyle miejsca ile będzie wymagał! Więcej informacji znajdziecie na blogu Bethesdy. Strach się bać jakie to kreatywne mocy wyzwoli w już i tak dość frywolnych moderach. A jakie są wasze ulubione mody?
Dostępne jest już, oczekiwane od pewnego czasu przez graczy, DLC do gry "Lords of the Fallen" pt. "Ancient Labyrinth". Rozszerzenie przenosi głównego bohatera do gigantycznej biblioteki-labiryntu, w której czyha wiele niespodzianek i niebezpieczeństw.
W skrócie, dodatek zaoferuje kilku nowych przeciwników, dodatkowe wyposażenie, kolejny wątek fabularny okraszony zapiskami opowiadającymi o świecie gry oraz postać Lorda, czyli głównego przeciwnika w tym całym zamieszaniu.
Anna Kendall ponownie zabiera nas w magiczną podróż do Krainy Umarłych, gdzie po raz kolejny będziemy towarzyszyli Rogerowi. I na tym kończą się podobieństwa do pierwszego tomu, gdyż ta część opowieści jest dużo bardziej mroczna i niebezpieczna. Czy może być los gorszy od śmierci? Takie pytanie na pewno zadadzą sobie czytelnicy.
Czy śmierć jest najgorszym, co może nas spotkać? Ludzie od zawsze zastanawiali się nad tym, co czeka nas po tej drugiej stronie i czy w ogóle cokolwiek tam jest. Kolejni autorzy prześcigali się w tworzeniu coraz to bardziej przerażających i wymyślnych obrazów zaświatów, choć żaden z nich, rzecz jasna, nie mógł zagwarantować swoim odbiorcom, że jego wizja jest jedyną słuszną. Co więcej, w śmierci tkwi swego rodzaju paradoks, bo z jednej strony za wszelką cenę pragniemy jej uniknąć; udajemy, że nic takiego nie istnieje, a jednocześnie wkładamy masę energii w to, aby ją poznać.
Informacja prasowa
Ruszyła IV edycja konkursu "Literacki Debiut Roku" organizowanego przez Wydawnictwo Novae Res pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Konkurs został zainicjowany, aby promować polskich debiutantów w zakresie literatury pięknej. Głównym celem konkursu jest wyłonienie w danym roku kalendarzowym najlepszej powieści, która nie była dotychczas nigdzie publikowana drukiem. Konkurs składa się z czterech etapów: naboru tekstów, ich oceny przez Komisję Opiniującą, oceny przez Kapitułę oraz wyłonienia laureatów i wręczenie nagród.
"Literacki Debiut Roku" jest inicjatywą, dzięki której odnajdujemy i promujemy utalentowanych rodzimych debiutantów, których twórczość ma za zadanie odświeżyć polski rynek literacki – mówi Wojciech Gustowski, redaktor naczelny Wydawnictwa Novae Res.
Już 4 marca nakładem Wydawnictwa SQN w księgarniach ukaże się drugie wydanie powieści pt. "Droga do Woodbury" w nowym, bardziej poręcznym formacie i ze zmienioną szatą graficzną. Autorzy książki, Robert Kirkman i Jay Bonansinga, kontynuują w niej wątki rozpoczęte w "Narodzinach Gubernatora".
Duet Kirkman – Bonansinga przedstawia wydarzenia, których zabrakło w serialu, a o których karty komiksu milczą. Tylko dzięki książkowej serii "The Walking Dead" można naprawdę poznać postać Gubernatora.
Najśmielszy ze współczesnych pisarzy fantastyki, Greg Egan, stworzył kwantowy nowy wspaniały świat, doskonałą opowieść o czasach, w których nie tylko ludzkie życie, lecz również sama cielesna rzeczywistość jest już tylko wspomnieniem?
Uczta wyobraźni to cykl, który – przynajmniej w teorii – powinien oferować czytelnikowi coś więcej, niźli tylko płochą rozrywkę. Czy owa zasada sprawdza się w przypadku "Diaspory"? A może tym razem wydawca popełnił karygodny błąd, decydując się na wydrukowanie tej właśnie pozycji? Zapraszam do recenzji!
Chociaż preferuję fantastykę tradycyjną, od czasu do czasu lubię sięgnąć po pozycję z nurtu science-fiction. Zazwyczaj bywam mile zaskoczony poziomem gatunku – bardzo podobały mi się „2312” Kima Stanleya Robinsona, „Piknik na skraju drogi” braci Strugackich czy zbiór opowiadań „Wyższe Racje” Janusza Zajdla. Zazwyczaj przy takich okazjach postanawiam, iż znajdę czas na zaznajomienie się przynajmniej z tymi powieściami, które będę mógł czytać w ramach egzemplarzy recenzenckich. Zacząłem od „Diaspory” australijskiego pisarza Grega Egana… I lękam się, że na tym moja przygoda może się zakończyć.
To nie fantastyka, lecz możliwość, która zostanie udostępniona pasjonatom wirtualnego Azeroth już wkrótce.
Blizzard od dłuższego czasu przymierzał się do tego ruchu, widząc w tym pewien sposób na ukręcenie łba nieautoryzowanym transakcjom oraz zewnętrznym serwisom działającym w "sieciowej szarej strefie", gdzie podejście do spraw bezpieczeństwa jest mocno dyskusyjne. Poza tym, studio doskonale zdaje sobie sprawę, że w grze przebywa spory odsetek graczy posiadających olbrzymie ilości złota, ale nie mających pomysłu, co z nim zrobić – możliwość wykupienia subskrypcji za pomocą tej opcji może być dla nich ciekawym wyjściem z sytuacji.
Słowem, chłopcy chcą w pełni kontrolować rynek i szukają sposobu, który im to umożliwi.
Produkcje "made in Kickstarter" zazwyczaj nie porażają oprawą wizualną, stawiając przede wszystkim na klimat, inwencję oraz oryginalność. To raczej kuźnia marzeń i nieszablonowych pomysłów czekających na spełnienie w świecie, gdzie rządy sprawują cyniczni inwestorzy, którzy siedzą na szczycie wieży zbudowanej z kości słoniowej, z wilczym uśmiechem przymilając się do masowej publiki.
Stąd też darczyńcy nie oczekują raczej graficznych wodotrysków, ale ziszczenia idei, jaka w tej brutalnej rzeczywistości nie miałaby jakichkolwiek szans na realizację, bo "byłaby najprawdopodobniej nieopłacalna". Tym bardziej, że budżet jest mocno ograniczony, a świetny wygląd swoje kosztuje, nieprawdaż?
Cóż... błąd. Warhorse Studios stara się udowodnić, że mniejsze finanse wcale nie oznaczają mniej imponującej grafiki. Ich średniowieczny symulator oparty na mechanice cRPG, będzie cieszyć oko i jakościowo niewiele odbiegać od wysokobudżetowych tytułów. Taka harda postawa wcale nie dziwi, kiedy spojrzymy na najświeższy materiał z wersji alfa, który przedstawia wędrówkę po lesie. Niezwykle urokliwym i pięknym cudzie wirtualnej natury.
