Astral Ascension

Choć klasyczne fantasy zawsze przemawiało do mnie bardziej od sci-fi, to jednak nie oznacza, że w zupełności odmawiam fantastyce naukowej wartości. Prawdą jest, że podróże do odległych galaktyk niekoniecznie są moim pierwszym wyborem przy dobieraniu nowych pozycji w biblioteczce, czy to w kwestii książek, seriali lub gier, lecz nigdy nie odrzucam drzemiącego w nich potencjału i chętnie daję im szansę, by mnie zauroczyły. Gdy zaś za taką pozycję biorą się ludzie, których każde dotychczasowe dzieło pokochałem, to oczywiście że będę tego wyczekiwał. Tak właśnie się czułem, gdy po raz pierwszy usłyszałem o "Astral Ascension" i wiem, że oczekiwanie było tego warte.

Życie rzadko bywa proste, a nieoczekiwane zwroty są więcej niż pewne. Gdy nasz protagnista zostaje niesłusznie wydalony z agencji bezpieczeństwa na swej rodzinnej planecie, ma problem ze znalezieniem nowego zatrudnienia. A musi się spieszyć by móc dalej opłacać rachunki za leczenie swojej siostry. W związku z tym, zaciąga się jako najemnik na okręt "Aetos", podejmującej się rozmaitych zadań na terenie całej zamieszkałej galaktyki. Przy takich przygodach, wszystko może się wydarzyć – spięcie z władzami, polowanie na bandytów, starcia z piratami i wiele innych. A przy tym wszystkim trzeba też zaopiekować się rodziną, tak rodzoną, jak i wybraną, a także podjąć się prób oczyszczenia własnego imienia. A więc kto się ze mną zabierze?

Jest to typowy przedstawiciel gier spod sztandaru Visual Novel. Koncepcja więc niczym szczególnym nie zaskoczy, mamy bowiem do czynienia z partiami tekstu, które prowadzą nas przez historię i dialogi między postaciami, gdzie co jakiś czas mamy do dyspozycji opcje dialogowe, które pozwalają nam na poprowadzenie rozmów i fabuły w wybranym przez nas kierunku. Chwil z wyborami jest na tyle dużo, by nie przyprawić o wrażenie, że jedynie przeklikujemy się przez książkę wzbogaconą o efekty audiowizualne. Co więcej, dotyczą one zarówno głównych wydarzeń fabularnych, jak również swobodnych pogawędek z postaciami. Prezentowane opcje obejmują przyzwoity wachlarz zachowań, dając nam różne wyjścia przy ważnych wydarzeniach oraz wiele okazji by się pośmiać przy mniej istotnych zajściach.

Co do urozmaiceń, to są wprowadzone w stopniu dość ograniczonym i prostym. W trakcie fabuły pojawiają się momenty, gdzie wyboru musimy dokonać w ograniczonym czasie. Zależnie od naszych decyzji wydarzenia mogą się potoczyć inaczej, co wymusza zachowanie czujnych zmysłów. Warto również wspomnieć o atutach. Podczas rozpoczęcia gry możemy wybrać specjalną cechę naszego głównego bohatera, co ma wpływ na to jak przebiegają różne wydarzenia. Możemy dostać więcej czasu na podjęcie decyzji, bądź są nam wskazane najlepsze wybory. Drobna rzecz, ale przydatna.

Jeśli chodzi o bohaterów i fabułę, to nie mam tu żadnych zarzutów. Główne postacie mogą przywodzić na myśl protagonistów, którzy pojawiali się w poprzednich dziełach firmy, zarówno z wyglądu jak i zachowania. Nie uważam tego jednak za problem, ponieważ przeprowadzone zmiany, dodatki i historie osobiste sprawiają, że w dalszym ciągu są w pełni od siebie niezależne. Po prostu przywołują pewne uczucie wcześniejszego zaznajomienia z nimi. Co do ukazanej historii, tutaj też wszystko jest w jak najlepszym porządku. Nie bierzemy tu udziału w żadnym zbawianiu świata. Nasza załoga ma swoje misje, swoje przygody i swoje kłopoty i to na tym się skupiamy. Choć zdarzają się momenty, w których nasze wybory mogą mieć szerszy wpływ na ukazane uniwersum. Natrafimy na momenty wzruszające, zaskakujące jak i smutne, ale równie dużo – jeśli nie więcej – czasu spędzimy, mając okazję by śmiać się ile dusza zapragnie. Zdrowy balans, który wciąga i sprawia, że chce się więcej, dodatkowo wzbogacony odwołaniami do popkultury i poprzednich gier studia. Warto też pamiętać, że ogólny obraz podsumowujący zakończenie historii będzie różny, nie tylko ze względu na to, z którą z trzech dostępnych dziewczyn nawiążemy relacje, ale też wskutek decyzji, jakie podejmiemy wobec innych postaci i wyborów. Warto też wspomnieć, że w trakcie historii będzie miało miejsce kilka momentów stworzonych z myślą o nieco dojrzalszej widowni (zarówno w relacjach międzyludzkich, jak i takich bardziej krwawych; nie ma zastrzeżenia dla pełnoletnich).

Oprawa audiowideo również prezentuje wysoki poziom. Silnik Unity i technologia Live2D® dają naprawdę wiele. Tła budzą respekt pod kątem wykonania, choć powtarzają się trochę częściej niż by mogły (niektóre, o ile się nie mylę, pochodzą z poprzednich gier studia). Główne postacie zaś zachwycają ruchami i mimiką, przy czym mam w tej kwestii kilka drobnych uwag. Całość dopełnia zarówno świetnie wykonany angielski dubbing, zarówno u postaci głównych jak i pobocznych, a także ścieżka dźwiękowa Erica Benaima (odpowiedzialnego za soundtracki czterech z pięciu gier tego studia). Kolejne melodie podsycają emocje, zapadają w pamięć i naprawdę przyjemnie się ich słucha.

Obserwowałem historię tej produkcji od samego początku. Od pierwszych ogłoszeń, przez zbiórkę na Kickstarterze, nie mogąc się doczekać chwili gdy wreszcie będzie dostępna w przedsprzedaży na Steamie. A gdy już się pojawiła, nie zastanawiałem się długo nad tym by ją kupić. Swojego wyboru nie pożałowałem. Każda chwila, którą spędziłem przy tej grze, choć niejednokrotnie były one dość mocno rozrzucone w czasie, przykuwała mnie swoją magią, od historii, przez postacie, po czysty i dobry humor. Okazjonalne błędy są drobne i nie zakłócają zabawy. Chciałbym tylko, żeby więcej ludzi mogło się w nią zagłębić.