Imladris 2026

9 minut czytania

imladris 2026

Imladris jest konwentem, który zalicza się do najstarszych w Polsce. Jest też pierwszym eventem tego typu, który zacząłem odwiedzać regularnie. Z tego powodu kolejne odsłony tego wydarzenia w Liceum Ogólnokształcącym nr 42 przy ulicy Studenckiej 13 w Krakowie niosą w sobie dla mnie szczególne znaczenie. W tym roku miała miejsce w dniach 6-8 listopada, a teraz przyszła pora podzielić się kilkoma opowieściami.

imladris 2026

Lokacja w tym roku stanowiła nieco większą zagwozdkę niż zwykle. Z powodu remontu przy Teatrze Bagatela, część dróg jest po prostu zablokowana, co zakłóca komunikację publiczną w tym rejonie. Problem do obejścia, choć mogło się to wiązać z kilkoma dodatkowymi minutami spaceru. To jednak, niestety, nie był koniec kłopotów, bo na trudności można też było się natknąć w drodze powrotnej. W piątek wieczorem w mieście odbywał się mecz między Wisłą Kraków a Cracovią, co oznaczało, że w komunikacji miejskiej było sporo noszących szaliki ulubionych drużyn fanów, których spokojnego zachowania nie dało się zagwarantować. Kilka słów należy także powiedzieć o strzelaninie na Rynku Głównym, która miała miejsce w sobotnie popołudnie, wskutek której doszło do kilku ofiar śmiertelnych. Dzięki sprawnej interwencji policji sytuacja szybko została opanowana (czym zasługują sobie na wyraz uznania i szacunku), jednak blokada Starego Miasta mogła stanowić problem. Szczęśliwie, pozostałej części konwentu nie odwołano.

imladris 2026

Choć organizatorom należy się pochwała za zorganizowanie całego wydarzenia, w żadnym razie nie oznacza to, że nie wypada wspomnieć o kilku zaniedbaniach, które miały przy tym miejsce. Wśród nich choćby problem ze skontaktowaniem się z organizatorami. Zdobycie akredytacji medialnej okazało się drogą przez mękę, bo oficjalne skrzynki mailowe, wymienione na stronie konwentu, wysyłają mnóstwo wiadomości do spamu, którego nikt nie sprawdza. W końcu musiałem skorzystać z prywatnych kontaktów by nawiązać połączenie. To jednak nie był koniec problemów. Gdy dotarłem na miejsce w piątek wieczorem, okazało się, że osoby akredytowane powinny otrzymać maila z kodem QR do zeskanowania przez obsługę przy wejściu. Z jakiegoś powodu, takiej wiadomości nie otrzymałem ja i wielu innych uczestników. Sprawę udało się szybko załatwić, co nie oznacza, że taka sytuacja w ogóle powinna mieć miejsce. Innym problemem okazała się mapa wydarzenia. Kopie rozwieszono w dostatecznej liczbie punktów by udało się ją znaleźć, ale wersja udostępniona na internecie pochodziła z zeszłego roku.

imladris 2026

Oczywiście, jednym z najważniejszych aspektów każdego konwentu są oferowane prelekcje. Ciężko sobie wyobrazić zgromadzenie tego typu bez omawiania rozmaitych aspektów licznych uniwersów, zarówno magicznych, rzeczywistych jak i sci-fi. Grafiki wskazują na spory wpływ motywów alchemicznych, które były rozważane na wystąpieniach w rozlicznych aspektach. Sam miałem okazję co nieco posłuchać o jak najbardziej rzeczywistej historii tego zagadnienia, ale też można było posłuchać jak warianty tej sztuki są obecne w dzisiejszej nauce, a także w literaturze. Można było też posłuchać o ezoteryce, która największy okres świetności miała w czasach międzywojennych (dziś książki z tej epoki na ten temat są warte fortunę). Pasjonaci różnych serii książek też mogli znaleźć sobie coś do posłuchania, choćby fani Wegnera. W ramach prelekcji poświęconych jego twórczości można było posłuchać choćby o systemie wierzeń w Meekhanie i otaczających go krainach. Sam miałem okazję być na prelekcji poświęconej rasom w tej serii – jak się okazało, Wegner w czasach publikacji w magazynach bardziej popuszczał wodze wyobraźni w tym temacie, ale w czasach wydania książkowego uznał, że nie jest to aż tak konieczne, wskutek czego w dzisiejszych "Opowieściach z Meekhańskiego pogranicza" mamy do czynienia raczej z różnymi odmianami ludzi.

imladris 2026

Oczywiście, nie zabrakło zagadnień ze świata rzeczywistego, choćby na temat tego, jak autyzm przejawia się w fandomie. Jak takie osoby wchodzą w interakcję z tą społecznością i w jaki sposób można im to jeszcze bardziej ułatwić. Jak stwierdzono, jedną z oznak zwiększonej interakcji jest pojawienie się quietroomów. Ciekawa była też prelekcja na temat tego, jak powstawały i mogą powstać supermocarstwa (prelegent, jak sam mówił, miał doświadczenia z logistyką wojskową, w związku z czym był dobrze zaznajomiony z wieloma aspektami tego zagadnienia). Z tematów gier od strony technicznej miałem okazję posłuchać o wygrywaniu gier fabularnych, co zaowocowało naprawdę ciekawą historią na temat wytyczania sobie własnych celów i graniu w sposób nieszablonowy. Autor wśród przykładów podał choćby sesję w systemie Zewu Cthulu, w której pracował jako antykwariusz. Jak można się domyślić, handel artefaktami naznaczonymi mrocznymi mocami, których interesanci są gotowi zabić, to ciężki kawałek chleba.

imladris 2026

Konwenty to także świetna okazja na odkrycie nowych uniwersów, które mogą pobudzić nasze zainteresowanie. Czasem są to prelekcje wprowadzające do jakiegoś konkretnego świata, czasem są to dyskusje na temat różnych zastanych tam aspektów i porównywania ich między różnymi dziełami. Innym razem można po prostu zanalizować produkcje spod danego szyldu. Prelekcja poświęcona najdziwniejszym crossoverom w popkulturze obejmowała naprawdę spory wachlarz dzieł, wśród nich tych o superbohaterach, jak i jeszcze z czasów Cartoon Network. Dyskusja o systemach mocy w anime też była przede wszystkim rozplanowaną na godzinę prezentacją, w ramach której prelegenci przedstawili sporo cieszących się ich upodobaniem pozycji wartych obejrzenia. Najzabawniejsza z tego wszystkiego jak sądzę była prelka, w ramach której ukazano niejedną pozycję, tak literacką jak i komiksową, stanowiącą cześć uniwersum Lovecrafta. Jako że w tym wystąpieniu brały udział osoby odpowiedzialne za redakcję i/lub wydanie części z nich, rozeznanie w temacie było bardzo dobre, a do tego owocujące od czasu do czasu wybuchami śmiechu.

imladris 2026

Sekcja warsztatowa również miała się czym pochwalić, choć nie spędziłem tam wiele czasu. Do sztandarowych zajęć zaliczamy choćby malowanie figurek do bitewniaków, czego nie zabrakło i tym razem. Co więcej, zostały one do pewnego stopnia rozbudowane, bo oprócz możliwości swobodnego malowania udostępnionych figurek i wprowadzenia w temat, odbyły się choćby zajęcia poświęcone teorii kolorów (schematy kolorów, jak je łączyć i jak malować tak, by figurki były rozpoznawalne z większej odległości). Poza tym można było choćby spędzić trochę czasu przy tworzeniu maskotek, jak i podziwianiu różnorakich modeli przygotowanych przez Hangar z Potworami. Ciekawą opcją był też Speed Friendling, mający na celu udostępnienie możliwości poznania nowych ciekawych osób w trakcie konwentu (rozmowy po 5 minut między uczestnikami, a co potem, to wasza decyzja; jeśli coś wam to przypomina, to pewnie macie rację). Poza tym była opcja nauki grania w planszówkę "Go", śpiewy multifandomowe, a także zgłębianie tajników bitew morskich i światów punkowych. Sam spod tego sztandaru skorzystałem z oferty Akademii SaberArts, która w niedzielę proponowała cały wachlarz rozrywek: świątynię Sithów (a w niej m. in. naukę pisma z Gwiezdnych Wojen i malowanie twarzy), zajęcia z medytacji i arenę do walki na miecze świetlne. Późna pora i zawadzające elementy otoczenia mogły zmniejszyć ilość i entuzjazm przybyłych zainteresowanych, ale nadal można tam było miło spędzić czas.

imladris 2026

Wspomnieć też należy o problemach z sesjami RPG. Do kilku z dłuższych rozgrywek w ogóle nie doszło. Gdy zachodziłem do sal, w których miały się one odbyć, zastawałem puste pomieszczenia. Kontakt z Mistrzami Gry był utrudniony. Kiedy poruszyłem temat przy stoisku informacyjnym, okazało się, że to tam odbywają się wszelkie zapisy na sesje. Niestety, jedynym miejscem, gdzie zostało to wspomniane, był regulamin konwentu. A bądźmy szczerzy, to jest jedna z tych rzeczy, które mało kto czyta, jeśli w ogóle ktoś. Sytuacja nie była jednak kompletnie beznadziejna. Liga Złych Mistrzów Gry odpowiadała za organizację krótszych, około godzinnych sesji i z tego co widziałem, przydzielona im sala cieszyła się sporą popularnością. Choć też gdy w małym pomieszczeniu odbywają się 2-3 sesje jednocześnie i w każdej grupie jednocześnie toczą się jakieś rozmowy – czy to narracja samej przygody czy narady między członkami drużyny – nie jest to najbardziej komfortowe rozwiązanie.

imladris 2026

Dłuższe sesje też miały miejsce, a sam wziąłem udział w dwóch. Pierwsza odbyła się w systemie Triangle Agency, gdzie uczestnicy są obdarzonymi paranormalnymi mocami członkami biura, które zajmuje się wszelkiej maści Anomaliami, głównie o naturze czasoprzestrzennej. Przyszło nam badać serię zaginięć w Krakowie, za którą, jak się okazało, odpowiadał smok zamieszkujący jaskinię pod Wawelem. Traktował on ludzi jak żywe skarby i żeby go złapać, najpierw skłoniliśmy go do wypuszczenia porwanych, obiecując mu w zamian małą wyspę.

imladris 2026

Druga sesja odbywała się w systemie Agon, poświęconym klimatom mitologii greckiej. Uszkodzenia statku zmusiły nas do zawinięcia na wyspę Nimos, gdzie zastaliśmy rodzinę królewską w żałobie po utracie następcy tronu. Odkryliśmy, że miejsce to było rozdarte przez konflikt między alchemikami i kultystami, którzy walczyli o kontrolę nad wielkim wężem, stanowiącym źródło ważnych zasobów do receptur alchemicznych (alchemicy wydłużali życie, zaś kultyści chcieli zdobyć nieśmiertelność i mieli wsparcie części rodziny królewskiej). Muszę przyznać, była to chyba najbardziej pechowa pod kątem rzutów kości sesja, w jakiej do tej pory brałem udział. Nasza drużyna kilkukrotnie ładowała się w kłopoty, rozmowy z postaciami kilka razy kończyły się sprzeczkami, a do tego jeden z uczestników musiał nas opuścić ponad godzinę przed końcem. Fatum ciągnęło się za nami aż do ostatecznego starcia, gdzie nasz lider został pokonany przez czempiona kultystów, który wcześniej rozłożył go na łopatki w trakcie turnieju, zaś moja próba zawalenia korytarzy, którymi do jaskini gdzie walczyliśmy nadchodzili kolejni wrogowie, zakończyła się fiaskiem i odcięciem mnie od reszty drużyny (żeby było śmieszniej, otrzymałem możliwość skorzystania przy tym z otrzymanej w premii kości 10-ściennej i wyrzuciłem nią 1). Szczęśliwie, dzięki strzałowi z łuku ostatniej członkini wyprawy, udało nam się wyjść obronną ręką. Pokonaliśmy kult, królowa będąca ich członkinią musiała uciekać, a my zdołaliśmy wyjść na swoje, sprzedając zdobyte w całym tym zamieszaniu receptury alchemiczne.

imladris 2026

Na konwencie nie może też oczywiście zabraknąć możliwości zagrania w gry planszowe i rozmaitych konkursów. Pod tym względem też nie brakowało rozrywki. Gamesroom rozłożono w piwnicy i kiedy tam zachodziłem, nie brakowało osób pogrążonych w różnych grach. Sam postanowiłem spróbować swoich sił w "Czy chcesz zostać kultystą?" – grze typu deck builder, w ramach której jako przywódca kultu naszym zadaniem jest zbierać i składać w ofierze wyznawców celem uzyskania jak najwyższego wyniku. Całość gry opiera się na lekko mrocznym humorze, ale jest pozbawiona elementów gore. Można grać do 4 osób, a zasady nie są przesadnie skomplikowane. Po rozgrywce mogłem porozmawiać chwilę z autorem gry. Ogólnie było ciekawie i całkiem zabawnie, ale gra w dalszym ciągu dysponuje możliwościami w zakresie poprawek i rozbudowy. Klasycznych konkursów konwentowych, ze zgadywaniem muzyki bądź grafik, także nie brakowało, choć ze zrozumiałych przyczyn większość z nich odbyła się w sobotę. Na tej części nie spędziłem wiele czasu, ale spośród bardziej rzucających się w oczy miały miejsce konkursy z zakresu wiedzy na temat Disneya i Vault-Tec, a także poświęcony sucharom konkurs im. Karola Strasburgera.

imladris 2026

Jeśli chodzi i aprowizację i możliwość zakupów, to możliwości dokładnie takie, jakich można się spodziewać po konwencie na mniejszą skalę. W kwestii jedzenia jedyną dostępną opcją była chillownia, której oferta sprowadzała się do napicia się kubka herbaty. Szczęśliwie, dostęp był swobodny, a wybór całkiem sensowny. Poza tym w samym budynku szkoły znalazł się automat z przekąskami, kawą i dostęp do wody pitnej. Szczęśliwie, przy położeniu konwentu nie był to aż taki problem, gdyż w promieniu 5-10 minut spacerem od szkoły można było znaleźć Żabkę, bar mleczny, budkę z kebabem, a także kilka kawiarni, piekarń i restauracji. Poza tym wieczorami dochodził jeszcze Classic Rock Club, gdzie można było też zajść w piątek na karaoke, a w sobotę na wręczenie nagrody im. Krzysztofa "Funia" Świątka. W kwestii zakupowej, to tutaj osoby zainteresowane udawały się do zaadaptowanej w tym celu sali gimnastycznej. Dostępny asortyment składał się klasycznie z książek, gier RPG, biżuterii i drobnych ozdób. Niemniej, wystawców było zauważalnie mniej niż w poprzednich latach, w tym takich będących praktycznie stałymi bywalcami Imladrisu. Czy wynikało to ze zmiany planów zajmujących się tym ludzi (w ten weekend w Polsce miały miejsce 4 wydarzenia konwentowe), czy powolnych działań samych organizatorów (niektórzy wystawcy otrzymali potwierdzenie 2 dni przed eventem), tego nie wiem. Warto wspomnieć też o zamieszaniu z tegorocznymi koszulkami konwentowymi. Z racji tego, iż początkowo pojawiły się one w małej ilości, w sobotę na stoisku konwentowym zbierano zamówienia na dodruk. Jak się jednak okazało następnego dnia, nie dotarły one, zaś obsługa stoiska zapowiedziała możliwość zakupu przez internet.

imladris 2026

O pojawianiu się osób w cosplayu mogę powiedzieć tylko kilka słów. Nie było ich zbyt wiele. Poza ekipą z odległej galaktyki, były to raczej pojedyncze osoby. Nie zamierzam jednak odmawiać słów uznania. Te nieliczne osoby naprawdę się postarały i pojawiły się w naprawdę dobrze wykonanych strojach. Niezłą popularnością cieszyły się koszulki okolicznościowe. Sporo osób zjawiło się w t-shirtach z różnych edycji Imladrisa, jak i innych konwentów. Oprócz tego były również te z odwołaniami do różnych uniwersów, co dawało sporą paletę możliwych tematów do zainteresowania się.

imladris 2026

Imladris zaliczam do swoich ulubionych konwentów, bo w nieco kameralnej atmosferze umie zapewnić naprawdę sporo dobrej zabawy i odkrycie różnych nowych zagadnień, które warto sprawdzić w ramach spędzania wolnego czasu. Choć w żadnym razie nie mam zamiaru rozgrzeszać organizatorów z popełnionych przez nich błędów, nie zmienia to faktu iż mimo wszelkich przeszkód naprawdę dobrze się bawiłem. Prelekcje często wypełniały sale po brzegi, a osób zainteresowanych grami i warsztatami nie brakowało. Dzięki za wszystko i (jak mam nadzieję) do zobaczenia w przyszłym roku.

imladris 2026

Komentarze

Brak komentarzy! Bądź pierwszy! Podziel się swoimi spostrzeżeniami!

Dodaj komentarz

 
Męczą Cię captche? , a problem zniknie. Zajmie to mniej niż rozwiązanie captchy!
Wczytywanie...