Kulinarnie tym razem. Tajniki kuchni GE nie zostaną wprawdzie ujawnione, ale przez uchylone drzwi ciekawscy zajrzeć mogą. Jak je niby zamknąć, skoro ruch jak w ulu. Wte i wewte. Kuchciki uwijają się jak w ukropie. Wszyscy nadgodziny wyrabiają, nikt przez ten upał do domu iść nie chce. Potrawy stygną, cenną świeżość tracąc, bo ktoś o czasie nie odbierze. Jednak lekkostrawny zestaw (wiadomo, upał), na zimno też może smakować. Kuchnia anglosaska.

Zimna płyta w tym upale może smak mieć wcale, wcale...

• Śmierć – tłumaczenie opowiadania S. Kinga
• Microsoft na PC Gaming Show – wspomnienie E3

Pierwsze prezentacje "Fallouta 4" nie zachwycały pod względem oprawy graficznej i wiele wskazuje na to, że w tym aspekcie lepiej już nie będzie. Choć wizualia są ważnym czynnikiem, jeżeli chodzi o przystępność oraz klimat danej produkcji, to Bethesda stara się przekonać społeczność fanów, iż zdecydowanie istotniejsze jest położenie nacisku na detalach. Doszlifowanie do perfekcji nawet najmniejszego elementu i dokładne dokręcenie każdej śrubeczki w naszych Pip-Boyach.

Słuszne podejście? Ano, słuszne. Lepiej, aby studio skupiło się na tym, żeby ich świat porażał autentyzmem i życiem. Bo co nam z fotorealistycznej grafiki, skoro świat jest pusty i sztuczny? Koniec końców, ta postnuklearna seria nigdy nie opowiadała o destrukcji sensu stricte, lecz o społeczeństwie – tym, jak stara się ono przetrwać w skrajnie nieprzyjaznym środowisku.

Po sukcesach produkcji o znanych i lubianych superbohaterach, Hulku, Thorze, Kapitanie Ameryce czy Iron Manie, Marvel sięgnął po nieco mniej rozpoznawalną grupę herosów – Strażników Galaktyki. Gdy i ten film nie zawiódł oczekiwań, firma postanowiła wyjąć z lamusa wiekową postać, wykreowanego w 1962 roku dra Hanka Pyma a.k.a. Ant-Mana.

Zaraz, kogo? Serio, człowiek-mrówka?

Czytaj dalej...

Bez niespodzianek. Kolejna część "Dark Souls" zaserwuje graczom wszystko to, za co pokochali tę markę. Mroczny klimat, duszną atmosferę, przerażający rozmach oraz przemyślany design. No i oczywiście, emocjonującą oraz wymagającą rozgrywkę, która nie wybacza błędów lub choćby chwili dekoncentracji.

Premiera w przyszłym roku na PC, Xbox One oraz PlayStation 4.

Choć w Polsce upały dają ostro popalić wszystkim graczom, to u naszych zachodnich sąsiadów powoli robi się jeszcze goręcej. W Kolonii właśnie ruszają targi Gamescom. Na pierwszy ogień – konferencja Microsoftu i ich przyszłoroczne oczko w głowie – "Quantum Break". Choć widowiskowa trzecioosobowa gra akcji od fińskiego Remedy najprawdopodobniej specjalnie nie kręci naszych czytelników, to warto zaznaczyć, że grze będzie towarzyszył pełnoprawny serial.

...a w nim nie zabraknie gwiazd małego i dużego ekranu. Aidan Gillen, Dominic Monaghan czy Lance Reddick to aktorzy, którzy nie wymagają dłuższego przedstawienia. Littlefinger, Merry, porucznik Daniels i zabawa z czasem? Kupuję ten pomysł.

Pamiętacie kiczowaty film z Jeremym Ironsem w jednej z głównych ról? Niekoniecznie? Szczęściarze...

Wygląda jednak na to, że coś zaczyna się dziać wokół delikatnie zakurzonej marki "Dungeons & Dragons" i po serii tanich, garażowych produkcji pokroju polskiego "Wiedźmina" (tworzonych dla pewnej amerykańskiej stacji, która dała nam chociażby klasyk klasyków – "Sharknado"), otrzymamy poważny, wysokobudżetowy tytuł, oparty na tym uniwersum.

Niedawno zakończył się konkurs, w którym do wygrania był egzemplarz książki Joego Abercrombiego, "Ostrze". Zadaniem uczestnika było opisanie antagonisty fantastycznego, który zrobił na nim największe wrażenie i w maksymalnie 10 zdaniach uzasadnienie dlaczego. Postanowiliśmy nagrodzić dwie osoby – zwycięzcami sa: Paweł B. z Kraśnika i Adrian K. z Lublina. Serdecznie gratulujemy wygranej! Pozostali, niestety, nie spełnili wymagań konkursu.

Dziękujemy wydawnictwu MAG za sfinansowanie nagród.

Co te upały z ludźmi robią? Aż strach pomyśleć co zrobią jeszcze! Żelazny Med wraca do żelaznego kanonu fantastyki i kontynuuje zarzucone niegdyś recenzowanie "Kronik Amberu" Zelaznego. Czyż to nie żelazny dowód na ich szkodliwość? Prymitywny wniosek. Chce tylko utrzymać was w cieniu, nawet gdyby miał temu towarzyszyć blask monitora.

Zostań w domu po kryjomu i pij wode na ochłodę! Meda recki powierz oku. Z domu możesz wyjść o zmroku.

• Ręka Oberona – recenzja
• Dworce Chaosu – recenzja

Ciężko nie uśmiechnąć się słuchając aktorów podekscytowanych filmach, w których mają zagrać. Nawet jeżeli ich gadki są drętwe i ciąży na nich widmo producenta liczące zyski. Nie sposób jednak zarzucić tego Bruce'owi Campbellowi opowiadającemu o "Ash vs. Evil Dead", serialowi opartemu na kultowej serii "Martwe zło", którego premiera zapowiedziana jest na tegoroczne Halloween.

Aktor wróży swojemu bohaterowi owocną przyszłość. "Serial zmusi nas do zrobienia kolejnych filmów. Potrzebujemy jeszcze osiem filmów. A już czwarty na pewno by się sprawdził." – przyznaje Campbell. Zapowiada też, że serial ma być najprawdziwszą krwawą jatką, gdzie krew będzie się lać strumieniami. "Ostatnio oślepłem na planie. Musiałem wziąć prysznic, żeby móc otworzyć oczy. W serialu jest aż tyle krwi." – dodaje odtwórca Asha. Natomiast Sam Raimi, twórca "Martwego zła" przyznaje, że nie ma nic przeciwko kręceniu kontynuacji dopóki Campbell w nich wystąpi.

„Golem” to zasłużony klasyk po raz pierwszy wydany w 1915 roku i systematycznie wznawiany do dziś. Uznawany jest za najlepsze dzieło austriackiego pisarza, Gustava Meyrinka, nazywanego często „Szatanem z Pragi”. Jego biografia z pewnością należy do najciekawszych wśród pisarzy. Meyrink był buddystą, znawcą kabały, pasjonował się fenomenami parapsychicznymi, zapisał się też w historii jako mistyk oraz okultysta. Swoje doświadczenia przelał na karty powieści. Wcześniej nigdy nie spotkałem się z tym tytułem ani żadnym innym utworem napisanym przez Meyrinka. Do lektury przede wszystkim skłonił mnie redakcyjny kolega, Jezid, ponieważ sam raczej niechętnie sięgam po klasykę, która nierzadko cechuje się ciężkim stylem i nastręcza trudności w interpretacji.

„Golem” początkowo w sam raz pasuje do powyższej definicji klasyki. Pierwsze zetknięcie z nim nie należy do najłatwiejszych i zmusza czytelnika do koncentracji. Zdecydowanie nie jest to utwór, który czyta się bez żadnego ciężaru, ale czy rzeczywiście oznacza to, iż nie niesie ze sobą żadnych przyjemnych doznań?

Czytaj dalej...