Czas powrócić do klasyki gatunku i jednego z najbardziej kreatywnych fantastycznie reżyserów – Darrena Aronofsky'ego. Ale zanim to wszystko, warto przypomnieć, że dokładnie tydzień temu krzyslewy ponownie zagłębił się w świat seriali, oceniając 3. sezon "Dawno, dawno temu".
"Pi" to dość trudny i wymagający film, ale nie ma rzeczy niemożliwych dla Medivha, który przyjrzał się bliżej, co też siedzi w ludzkiej głowie, otwierając przed wami tę puszkę Pandory w swojej recenzji.
Mówi się, że Marcin Mortka to gawędziarz, marzyciel i pracoholik, którego odwiecznym marzeniem jest napisanie bajki idealnej. Czy człowiek, nawet tak zasłużony na poletku rodzimej fantastyki, jest w stanie spełnić swoje fantazje i musnąć perfekcji? Nasza etatowa recenzentka książkowa, Audrey, postanowiła to sprawdzić, sięgając po przygody przyjaznego wikinga Tappiego.
Czy Mortka okazał się stworzony do pisania prozy dziecięcej, czy też może eksperyment na tym polu nieszczególnie się udał? Przekonajcie się sami.
"The Elder Scrolls III: Morrowind" to gra dość stara, która – jak wiemy od jakiegoś czasu – zostanie w przyszłości reaktywowana za sprawą fanowskiego projektu pt. "Skywind", który ma za zadanie przenieść "Morrowinda" na silnik dużo świeższego "Skyrima". W związku z tym, co jakiś czas, otrzymujemy od twórców z TES Renewal Project materiały, które mają podsycać naszą wyobraźnię i zachęcać do oczekiwania. Do sieci trafił kolejny taki filmik – "Rekindle".
Deweloperzy prezentują w nim zaprojektowane przez siebie lokacje oraz potwory, które będą urozmaicać nasze wędrówki podczas zabawy. Wideo znajdziecie w rozwinięciu newsa.
Oto nadszedł dziś, prawdopodobnie wyczekiwany przez wielu fanów "Pillars of Eternity", dzień wydania pierwszego dodatku do owej gry. "The White March Part I" debiutuje na PC i jest już dostępne w kinowej polskiej wersji językowej w sklepach internetowych – oczywiście jedynie w dystrybucji cyfrowej. Koszt dodatku to około 48 złotych.
Warto dodać, że nawet bez zakupu rozszerzenia, wszyscy posiadacze własnej kopii PoE mogą zaktualizować ją za darmo do wersji 2.0, która zmienia nie do poznania wiele elementów rozgrywki.
Największym zagrożeniem dla historii osadzonych w realiach uniwersum zdefiniowanego tak mocno jak "Metro" jest wtórność. Obawy o powtarzalność kolejnych koncepcji oraz schematyczność ich wykonania rodzą się automatycznie w umyśle potencjalnego odbiorcy nowej "powieści z cyklu...". Trudno się temu dziwić zwłaszcza w wypadku gatunku postapo. Opakowywanie kolejnych produktów w efektowne hasła, takie jak "Pierwsza polska powieść Metro 2033", nie zda się na wiele, jeśli reklamowana nimi treść nie okaże się dostatecznie intrygująca i nowatorska. Pogodzić oryginalność z wiernością wobec wymogów franczyzy, nawiązać do najlepszych, najbardziej lubianych przez fanów serii pomysłów, jednocześnie nie kopiując ich, a do tego wszystkiego dodać szczyptę regionalnego "folkloru", ale inaczej niż zrobił to wcześniej inny autor. Zachwycić czytelników, nie wkurzyć recenzentów... Czy w wypadku nowej, bodaj sześćdziesiątej trzeciej już odsłony serii "Metro" (lecz dopiero drugiej z polskim rodowodem) spełnienie wszystkich tych wymogów jest jeszcze w ogóle możliwe?
Tak, jest możliwe.
Ale potrzeba do tego cholernie dobrego warsztatu.
O twórczości Neila Gaimana, człowieka posądzanego o bycie jednym z najbardziej utalentowanych współczesnych pisarzy fantasy, niestety niewiele mogę powiedzieć. Nie jestem zatwardziałym fanem jego twórczości, podszedłem więc do "Dymu i luster", jego zbioru opowiadań, bez żadnych uprzedzeń, nie do końca wiedząc, czego się spodziewać.
Przed tą lekturą Gaimana znałem głównie jako całkiem pomysłowego scenarzystę – jest on chociażby autorem dwóch zakręconych i pozytywnie wyróżniających się odcinków kultowego serialu "Doctor Who". Obiło mi się też o uszy, jakim to genialnym tworem jest jego seria komiksowa "Sandman", wydawana przez DC Comics. Prócz tego Gaiman dał się poznać światu jako powieściopisarz. Można by tu wymienić takie jego pozycje jak "Nigdziebądź", "Koralina", "Amerykańscy bogowie" czy napisany w duecie z samym Terrym Pratchettem "Dobry omen".
Zgodnie z wszelkimi planami zakończył się trzeci sezon rozgrywek rankingowych w grze "Diablo III". W związku z tym wszystkie postacie sezonowe zostały przeniesione do puli zwykłych herosów, zatrzymując oczywiście całe doświadczenie i złoto oraz większość przedmiotów. Gracze otrzymali już swoje nagrody za miejsca w rankingu, a same tablice zostały wyczyszczone. Kolejne sezon rusza 28 sierpnia. Co przyniesie?
Na tegorocznym Polconie, który odbył się tym razem w stolicy Pyrlandii, Poznaniu, wręczono jedną z najważniejszych nagród polskiej literackiej sceny fantastycznej dedykowanej Januszowi A. Zajdlowi. Ten rodzimy prekursor nurtu fantastyki socjologicznej znany jest przede wszystkim z "Limes inferior", "Paradyzja" czy "Wyjście z cienia".
W kategorii opowiadanie zwyciężyła Anna Kańtoch i jej "Sztuka porozumienia" opowiadająca krótką historię detektywa na obcej planecie. To oraz inne opowiadania można przeczytać w wersji PDF na oficjalnej stronie wyróżnienia.
Natomiast najlepszą nominowaną powieścią została "Forta" Michała Cholewy. Kolejna część serii Gambit autora. Znajdująca się na planecie Atropos kolonia na wiele lat została odcięta od reszty ludzkości. Teraz wreszcie na pokładzie unijnego krążownika przybywa ekspedycja ratunkowa. Odcięci od wsparcia na surowej planecie, żołnierze Unii muszą stawić czoła tajemniczemu wrogowi, by rozwiązać zagadkę z czasów świata, który przeminął.
Poniżej znajduje się lista nominowanych i laureatów w poszczególnych kategoriach:
Informacja prasowa
We wszechświecie dogasa największa wojna, jaką pamięta ludzkość. Zrujnowano całe systemy. Wraki dziesiątków orbitalnych miast spadają na ruiny spustoszonych planet. Związek Wspólnych Przestrzeni szykuje się do odbudowy po zdławieniu wojny domowej. Niedobitki pokonanych starają się przetrwać, zwycięzcy zaczynają już walczyć między sobą o łupy.
Na tle zgliszczy korespondent wojenny szuka dla siebie nowych, mocnych tematów. Prywatny detektyw przyjmuje enigmatyczne zlecenie. Generał przegranej strony daje się ponieść rozpaczliwej nadziei dla siebie i swoich żołnierzy. Garstka teoretycznie zwycięskich weteranów odkrywa, że nowi liderzy skazali ich na zagładę – Pniak, Pies i Rachuba zostają uwikłani w wielką politykę i wyruszają na poszukiwanie zaginionej floty. Wojna pokaże jeszcze pazury, wszyscy oni spotkają się w ogniu walki. Niektórzy zaś odkryją, że śmierć to dopiero początek problemów…
Doskonały tekst łączący mistrzowskie inspiracje: rozmach space opery Petera F. Hamiltona metafizykę Franka Herberta i twardy realizm wojny spod znaku Glena Cooka.
Ponownie przyznano wreszcie najważniejszą nagrodę z dziedziny fantastyki. Na Worldcon doszło do rozdania nagrody Hugo w licznych kategoriach, nagradzając tytuły bądź osoby zasłużone w pewien sposób dla światowej fantastyki. Co ciekawe, w tym roku nie przyznano nagrody w kilku kategoriach – opowiadanie, miniatura literacka, pozycja powiązana z fantastyką oraz wydawca. Ostatnio taka sytuacja miała miejsce w 1977 roku.
