Niby materiały promujące "Wonder Woman" powinny się podobać i wszystko jest na swoim miejscu. Mamy tajemnicę, zawoalowaną i kuszącą intrygę, ciekawy okres historyczny (czasy pierwszej wojny światowej – tego w kinie superbohaterskim jeszcze nie grano), sporo akcji oraz epickiej muzy, szczyptę efektów specjalnych, a także akcję podlana obiecującą obsadą aktorską.

Jednak oglądając najświeższy zwiastun filmu nie czuję ekscytacji tylko... bo ja wiem... obojętność? Jedno wielkie "meh...", nic nie poradzę.

Może to brak zaufania do studia Warner Bros. i filmowego świata DC? Efekt rozczarowań poprzednimi niespełnionymi obietnicami. Pewne poczucie, że chłopcy są zawsze o trzy kroki za Marvelem, starają się usilnie skopiować sukces tamtej marki, a koniec końców wychodzi coś w stylu anonimowej rozlewni wypuszczającej na rynek swoją Coca-Colę. Niby smak podobny, ale to już nie to samo i czuć, że na pewnym etapie produkcyjnym gdzieś zabrakło pomysłu tudzież odpowiedniej dawki miłości.

Gawęda, opowiadanie historii, zawsze zakrzywia czas. Jedna noc, według zegarów ciała, w naszych głowach płynie zdecydowanie innym prądem. Najwidoczniej tak też stało się w przypadku ludzi dłubiących nad ekranizacją "Mrocznej Wieży", ponieważ dziś okazało się, że ustanowienie daty premiery filmu na 17 stycznia 2017 roku, było zbyt optymistycznym myśleniem.

Studio Sony Pictures oficjalnie oświadczyło, że produkcja trafi na ekrany kin dopiero w szeroko pojętym terminie, jakim jest przyszłoroczne lato.

Trzeba przyznać, że to dobra wiadomość dla fanów serii, jak również dla wszystkich kinomanów. Nie oszukujmy się, ten szalenie utalentowany aktor ma ostatnio bardzo kiepską passę i stanął na życiowym zakręcie.

Depp od bardzo dawna nie zagrał w dobrym filmie, ostatnie tytuły są albo totalnie niszczone przez krytykę, albo zaliczają spektakularne porażki kasowe. Artyście nie udało się odciąć od "pirackiej" łatki i sprawia wrażenie człowieka zmęczonego kinem, powoli zaczynającego odcinać kupony od swoich lepszych czasów. Dodajmy do tego nieprzyjemny skandal rozwodowy... i wychodzi nam dość nieprzyjemny obrazek.

Amerykanie, pod względem kinematografii, to interesujący naród. Ze wszystkiego zrobią kontynuację. Nieważne, jak słaba była ostatnia część, najważniejsze jest to, ile producenci są na plusie. Jeżeli zyski są spore, to film przecież nie mógł być zły, prawda? No jasne, i dlatego należy zrobić za wszelką cenę kolejną część. Aby hajs się zgadzał. A że sam film jest po prostu słaby? Wcale nie, bo przecież ludzie idą do kin i zostawiają w kasach swoje pieniądze! Czyli musi być dobry.

I z takim zamierzeniem do wydanego w 2014 roku filmu "Diabelska plansza Ouija" podeszli producenci, czyli m.in. Jason Blum z Blumhouse Productions, specjalizującego się w filmach typu horror oraz Michael Bay (tak, TEN Michael Bay. Od wybuchów), którzy po sukcesie pierwszej części (100 milionów dolarów zysku przy 5 milionach budżetu) uznali, że trzeba zrobić kolejną część. ouija, narodziny zła Zatrudniono aktorów, scenarzystom nakazano napisać sensowną fabułę, a wybrany reżyser miał nad wszystkim czuwać i stworzyć kolejne dzieło, które napełni wszystkim kieszenie mamoną. Padła fraza "kamera, akcja!" i nakręcono "dwójkę". Będącą, jak się okazało, prequelem dzieła, które powstało 2 lata wcześniej.

Czytaj dalej...

Oj... coś wybitnie niedobrego dzieje się wokół kinowego uniwersum DC, a szczególną klątwą obłożony jest stołek reżyserski "Flasha", albowiem mamy do czynienia z trzecią z kolei rezygnacją w przeciągu ostatnich miesięcy.

Tym razem za współprace z Warner Bros. serdecznie podziękował Rick Famuyiwa, tłumacząc swoją trudną decyzję "niemożliwymi do pogodzenia różnicami artystycznymi". Przypomnijmy, że w podobnych okolicznościach z projektem żegnał się Seth Graham-Smith czy duet Phil Lord-Christopher Miller.

No, no, no... uwielbiamy takie słodkie niespodzianki z dreszczykiem. Nie oszukujmy się, mało kto przewidywał, że film "Life" znajdzie się na radarach kinomanów, bo to historia prosta i opierająca się na schemacie, zdawałoby się, ugryzionym na wszystkie możliwe sposoby.

Załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej bada dowody, które wskazują, że życie na Marsie nie jest wymysłem fantastów o olbrzymiej wyobraźni, lecz prawdą pukającą do drzwi. Drobiazgowe badania prowadzą jednak do zaskakujących konsekwencji, a odnaleziony organizm jest zdecydowanie bardziej inteligentny oraz agresywny niż wydawałoby się to na pierwszy rzut oka.

Nuda? Może, lecz pierwsze materiały promujące film wręcz tryskają od mrocznej i klaustrofobicznej atmosfery, a nasz umysł z rozrzewnieniem przywodzi na myśl najlepsze lata serii "Obcy", "Coś" Carpentera czy "Grawitację". Dodajmy do tego ciekawą obsadę z Jakem Gyllenhaalem na czele, który od lat nie zagrał w kiepskim filmie, a wyjdzie nam naprawdę intrygujący miks.

Choć "Doktor Strange" dopiero wyruszył na podbój światowych kin, to ten fakt zupełnie nie przeszkadza jego twórcom rozmyślać nad planami związanymi z ewentualnym sequelem dzieła. Tym bardziej, że włodarze Marvela nigdy nie ukrywali, że bohaterski neurochirurg będzie jedną z wiodących postaci w kolejnych fazach filmowego uniwersum. Na dodatek otwarte zakończenie przygód mistyka pozwala na spokojne snucie teorii oraz potencjalnych planów na przyszłość.

Scott Derrickson, reżyser "Doktora Strange", jest boleśnie świadom tego, iż dzieła Marvela borykają się z problemem bezbarwnych antagonistów i jego film nie należy do wyjątków potwierdzających regułę. Stąd też, jeżeli dostanie zielone światło od studia na stworzenie kolejnej części solowych przygód magika, planuje położyć zdecydowany nacisk na motywacjach złoczyńcy, który prowadziłby godną partię szachów z herosem zamiast "być złym, bo tak już jest i nie wnikaj w to".

"Doktor Strange" to chyba najlepszy film o neurochirurgii, jaki w życiu widziałem. Te wszystkie spektakularne efekty, różnorodna ścieżka dźwiękowa, pełne napięcia oczekiwanie na ostateczny rezultat i w końcu urocza koleżanka, która służy pomocą nawet wtedy, gdy wygarniemy jej prosto w twarz wszystkie głupoty, na jakie stać nasz narcystyczny i oderwany od rzeczywistości umysł. Nie dajcie się jednak oszukać, bowiem Stephen Strange (lub też doktor Stephen Strange) to nie tylko znawca muzyki z lat osiemdziesiątych i specjalista od operowania takich przypadków, które przyniosą mu rozgłos oraz nie zrujnują wysokich statystyk, ale także główny bohater kolejnego z filmów Marvela, w którym poznajemy następnego z herosów całego uniwersum.

Czytaj dalej...

Choć kasowe wyniki "Legionu Samobójców" usatysfakcjonowały włodarzy Warner Bros. i film, w bliższej lub dalszej przyszłości, doczeka się jakiejś kontynuacji, to w kwestii zadowolenia widzów oraz krytyki nie można wysnuwać tak jednoznacznych opinii. Pomijając różne rozliczne grzeszki dzieła Davida Ayera, duży wpływ na niespełnione oczekiwania kinomanów miała nietrafiona kampania promocyjna, przedstawiająca produkcję w zupełnie innym świetle od tego, które mieliśmy okazję zobaczyć na dużym ekranie.

Oczywiście studio zaczęło się bronić, że trzeba było wykonać sporo cięć i pójść na kompromisy, aby opowieść o straceńcach nie trwała ponad trzy godziny, dlatego "tego Jokera było tak mało" lub "pewne sceny były wyprane z kontekstu". Obiecano, że wersja na Blu-Ray będzie bogatsza o smakowite fragmenty, które wcześniej padły ofiarą nożyc cenzorskich, a co za tym idzie, wtedy "film w pełni rozwinie skrzydła a wszystko będzie miało sens". Taaa... skąd my to znamy?

Nowy materiał promujący nadchodzącą wielkimi krokami ekranizację gry "Assassin's Creed", może wzbudzić pewnego rodzaju dysonans poznawczy. Z jednej strony Michael Fassbender oraz Justin Kurzel, czyli głównodowodzący tym całym przedsięwzięciem, mówią wiele o swoim zaangażowaniu, ekscytacji, a także wartościach, jakie przyświecały im podczas pracy nad filmem. Patrząc jednak pod innym kątem, to z ich tonu oraz mowy ciała da się wywnioskować co innego – znużenie i artykułowanie oczywistych frazesów, co budzi pewne podejrzenia w kwestii jakości produkcji.

No... ale może to tylko mój zdrowy sceptycyzm, szczególnie w sprawach ekranizacji zasłużonych gier wideo. Tak czy owak, oprócz wypowiedzi twórców i znanych nam fragmentów, filmik zawiera także ciekawe spojrzenie zza kulis produkcji. Znacie regułę – rzućcie okiem, oceńcie sami, dajcie znać.