Zapewne wiecie, że w Wigilię zwierzęta otrzymują możliwość mówienia ludzkim głosem. Osobiście porównałbym to do procederu, nagminnie uprawianego w polskich szkołach – faworyzowanie tych najmniej rozgarniętych i usilne ciągnięcie w górę najsłabszych. Dlaczego? Ja ze swoimi kotami rozmawiam codziennie i na brak odpowiedzi narzekać nie mogę. Zresztą, literatura zna tak dużo przykładów gadających zwierzaków, że nie jest to już nic niezwykłego, prawda?

Mawiają, że święta winny być przede wszystkim okresem zadumy i refleksji, ale także momentem, który spędzamy z najbliższymi dla siebie osobami. W tym z pozoru niewinnym zdaniu kryje się tragedia naszych czasów – zdolni jesteśmy do myślenia tylko w konkretnych chwilach, dodatkowo stymulowani presją otoczenia. Wszystkie portale zapewne przygotowały już oklepane życzenia świąteczno-noworoczne, ja nie chciałbym jednak schodzić do takiego poziomu, w którym lekceważę potencjalnych czytelników, serwując im papkę, z każdym rokiem coraz mniej strawną i słabiej przyswajalną przez organizm.

Dziękuję Lionelowi za pomoc przy pisaniu newsa.

Zastanawialiście się kiedyś, co pija redakcja GameExe? Opowiem wam o tym.

Nazin przechyla do ust jedynie najprzedniejszy olej silnikowy, jaki jest obecnie dostępny na rynku. Wszystko po to, aby trybiki w jego głowie działały sprawnie i nie zacinały się. Od czasu do czasu trzeba go też nasmarować, coby nie zardzewiał.

Wiktul, na pytanie o jakiekolwiek płyny, odpowiada tylko "Cthulhu fhtagn" i natychmiast milknie. Med pije jedynie Kubusia, bo jest nieletni i jeszcze nie urósł. Lio w ogóle nie przyjmuje substancji ciekłych, gdyż lusterko, wystające mu z czoła, uniemożliwia swobodny dostęp do otworu gębowego. Eni również – ona z kolei bezustannie wpatruje się w Lionela, więc nie ma czasu na tak trywialne rzeczy. Ranger rzuca kośćmi dwudziestościennymi, następnie zabazgruje całą kartkę skomplikowanymi liczbami i zamawia to, co wyliczył. Matt, odkąd wziął mnie na pomagiera przy Jubileuszu, preferuje melisę i ziółka uspokajające, a Cou coś tak okropnego, że na samą myśl robi mi się niedobrze.

Dlaczego wam to opowiadam? Otóż pewnego razu, cała redakcja zasiadła przy okrągłym stole. Lionel rzucił pewien pomysł, a reszta go poparła i zadeklarowała pomoc. Tak oto narodziła się idea, którą z dumą dzisiaj prezentujemy.

Świetnie zapowiadający się Cykl Wojenny wzbogacił się o kontynuację. Adam Przechrzta ponownie zaprasza do mroźnego Związku Radzieckiego za czasów II Wojny Światowej, przedstawiając struktury GRU, Głównego Zarządu Wywiadowczego. "Demony Leningradu" to pierwszy tom, w którym major Razumowski ma za zadanie zbadać problem ludożerstwa w okupowanym grodzie Lenina. Natomiast "Demony Wojny" przedstawiają dalsze losy dowódcy sił specjalnych już pod kuratelą samego Józefa Stalina.

Święta za pasem, ale to wcale nie znaczy, że ekipa GameExe zamierza przestać serwować Wam codziennie kilka wyśmienitych tekstów. Wręcz przeciwnie, z czasem podkręcamy obroty. Za niedługo, być może nawet jutro, spodziewajcie się oddania do użytku "Sejwowaru", tajemniczego programu, nad którym bez wytchnienia pracują nasi informatycy. Pomysłodawca, Lionel, zapewnił mnie, że będzie to prawdziwa bomba! Narobiliśmy Wam smaku? To dobrze, bo dzisiaj również przygotowaliśmy kilka apetycznych kąsków.

Courun Yauntyrr dał wam się doskonale poznać podczas tegorocznego Jubileuszu – zrecenzował Wychowanka Goriona, Eilistraee's Song, DLC: Z prochów... W jego przypadku chodzi jednak o coś więcej, aniżeli samą radość z publikacji własnego dorobku literackiego. W redakcji trwa właśnie eksperyment "Oswajanie drowa". Widzicie, Cou miał do tej pory ogromne problemy z adaptacją we współczesnym społeczeństwie. Pluł jadem, składał regularne ofiary dla Lolth, do tego to niepokojące zabarwienie skóry... Nieciekawa sprawa.

Przeglądając oficjalny blog studia BioWare można zauważyć ciekawy wpis na temat gry Dragon Age: Inkwizycja. Zamieścił go producent wykonawczy, Mark Darrah, gdzie poinformował o postępach prac nad produkcją. Cóż takiego dowiedzieliśmy się z wpisu? Zajrzyjcie do rozwinięcia!

I kontynuujemy szczytną ideę powrotu do korzeni, zapoczątkowaną dnia wczorajszego. Tym razem nie skupimy się na jednej produkcji, a zaserwujemy Wam swoisty misz-masz, odnoszący się do starych, klasycznych cRPG. Tak się składa, że wśród proponowanych tekstów jest jeden mojego autorstwa, więc rozumiecie – najwyższa jakość gwarantowana.

Minęło pięć miesięcy od chwili, gdy Nexus 5 trafił do sieci publicznej. Świat stał się innym, bardziej niebezpiecznym miejscem.

W Stanach Zjednoczonych terroryści – bojownicy Frontu Wyzwolenia Postludzi – używają Nexusa, aby zmieniać kobiety i mężczyzn w ludzkie bomby zegarowe, wymierzone w prezydenta oraz jego sojuszników. Rządowy naukowiec, w sekrecie uzależniony od Nexusa, dowiaduje się więcej, niż chciałby wiedzieć, na temat sił odpowiedzialnych za ostatnie zabójstwa.

W Wietnamie Kaden Lane i Feng ukrywają się przed łowcami nagród. CIA, jako jedna z wielu organizacji, wyznaczyła nagrodę za głowę Lane’a. Kade wie, że musi powstrzymać terrorystów nadużywających mocy Nexusa, zanim rozpętają wojnę na skalę globalną pomiędzy ludźmi i postludźmi. Ale żeby to zrobić, musi najpierw pozostać przy życiu i nie dać się złapać.

Ramez Naam swoją przygodę pisarską z fantastyką rozpoczął od „Nexusa”, niebywale dobrej książki science fiction, oferującej ciekawą wizję świata oraz obiektywne podejście do kwestii światowych potęg, w którym nie ma prostego podziału na dobro i zło. Mówiąc szczerze, zostałem wzięty z zaskoczenia, bo nie spodziewałem się dzieła tak wyjątkowego. Przed „Cruxem” stało jednak trudniejsze zadanie, bo znając już możliwości autora, miałem dosyć wygórowane oczekiwania. Czy drugi tom serii o nanonarkotyku, umożliwiającym łączenie umysłów, a także wiele innych zdumiewających czynności, wyszedł zwycięsko z tej próby?

Czytaj dalej...

Informacja prasowa

Jeśli nie lubisz siedzieć bezczynnie i każdego dnia zadajesz sobie pytanie "co dziś zrobiłem?", to ta wiadomość jest skierowana do Ciebie. W związku ze zmianą kierunku rozwoju i przetasowaniami w składzie zespołu, Iron Squad poszukuje zdolnych i ambitnych do udziału w projektach, głównie związanych z polonizacjami gier, lecz nie tylko.