Yuki Urushibara w serii "Mushishi" opowiada podobne historie – podobne pod względem klimatu, niektórych motywów czy rysunków. A jednak nadal chce się je czytać.

Dalej towarzyszymy Ginko w jego wędrówce po świecie, w trakcie której pomaga ludziom w rozwiązywaniu problemów związanych z tajemniczymi istotami, mushi. Nieraz to dopiero on odkrywa, że za dziejące się nieszczęścia odpowiadają mushi, innym razem ktoś świadomie naraża się na negatywne konsekwencje. W takich sytuacjach główny bohater zawsze wykazuje się spokojem; stara się pomóc, ale nie działa przeciwko czyjejś woli.

"Mushishi" to baśniowe fantasy. Wydarzenia mają charakter nadnaturalny i zawsze wiążący się z przyrodą, do której mushi na pewno można zaliczyć. Pomysły na rodzaje tych stworzeń, ich wpływ na otoczenie oraz prywatne sprawy ludzi sprawiają, że każda historia jest ciekawa i nie wiadomo, jaki będzie jej finał. Zresztą autorka stara się poprowadzić rozwój wydarzeń w jak najmniej oczywisty sposób. Nawet jak dowiadujemy się coraz więcej, to nadal trudno powiedzieć, jakie decyzje podejmą postacie.

Zastanawianie się nad otaczającą bohaterów rzeczywistością, a nawet podważanie jej leży w naturze Philipa K. Dicka. Do tej oceny wystarczyła mi lektura zaledwie dwóch jego książek: "Czasu poza czasem" i "Labiryntu śmierci". Jednak to nie oznacza, że ta druga – przeczytana później – wypada słabiej. Znajomość upodobań pisarza to jedno, przewidzenie kolejnego twistu – co innego.

Początek fabuły przypomina filmowego thrillera. Skojarzył mi się również z powieścią "Dziesięciu małych Murzynków" Agaty Christie. Mamy bowiem podobny punkt wyjścia: grupkę nieznających się postaci, które znalazły się w jednym miejscu – w jakim celu? To największa tajemnica.

Szybkie zawiązanie akcji równa się szybkiemu zainteresowaniu, a wyborny pomysł na świat – zainteresowaniu natychmiastowemu. Philip K. Dick przedstawia przyszłość, której najistotniejszą kwestią jest religia. Przy czym to nie do końca religia, ponieważ nie trzeba wierzyć – istoty boskie faktycznie ingerują w ludzkie życie. Czasem pojawi się Chodzący po Ziemi, innym razem zadziała wysłana na boską planetę modlitwa. Jest to rozbudowany system, który stawia pytania o egzystencję człowieka w innym świetle, a przy tym częściowo opiera się na znanych czytelnikowi wierzeniach – co tylko wzmaga chęć zdobywania informacji.

Informacja prasowa

Już 19 września do księgarń trafi nowa powieść z World of Warcraft, Traveler. Wędrowiec pióra Grega Weismana, znanego reżysera disneyowskich Gargulców oraz scenarzysty i producenta m.in. serialu animowanego Star Wars: Rebelianci.

Aramar Thorne, przez przyjaciół zwany Aramem, wiódł spokojne życie w Jeziernych Włościach u boku matki i ojczyma. Niespodziewany powrót ojca, który cztery lata wcześniej zostawił swoją rodzinę wybierając morską tułaczkę, wywróci świat dwunastolatka do góry nogami. Zabrany z rodzinnego domu Aram musi się odnaleźć w roli chłopca okrętowego pod czujnym okiem Makasy Flintwill, prawej ręki kapitana Greydona Thorne’a. Na pokładzie Falośmigłego młody podróżnik zwiedzi zarówno urokliwe, jak i śmiertelnie niebezpieczne zakątki świata. Zanim jednak ojciec i syn zdołają naprawić przerwane więzi, na horyzoncie zamajaczy smolisty okręt, zwiastujący spore kłopoty...

Już dzisiaj zamów książkę w przedsprzedaży!

We wrześniu wydawnictwo Non Stop Comics wyda 5 nowych pozycji i 2 kontynuacje. Opisy, informacje o wydaniu i przykładowe plansze znajdziecie w rozwinięciu newsa. Oto lista premier:

• James Bond tom 2: Eidolon
• Head Lopper tom 2: Karmazynowa Wieża
• Dozorca. Nie wszystko złoto

"Wbrew Naturze" miało mocne otwarcie, ale bywa tak, że serie po początkowym zachwycie dają już mniej radości. Niestety, tak się dzieje się również w tym przypadku. "Polowanie" nie dorównuje "Przebudzeniu".

Leslie ma co najmniej dwa powody do obaw. Pierwszy to bóstwo, które może przejąć władzę nad jej ciałem i dąży do zjednoczenia z nią, cokolwiek to by oznaczało. Drugi to ścigająca ją organizacja. Sprzymierzeńcami mogą okazać się porywacze bohaterki, wyciągający do niej pomocną rękę – choć zarazem mający pewne oczekiwania.

Fabuła za bardzo idzie w kierunku dystopii przedstawionej z perspektywy pozornie przeciętnej bohaterki, która zalicza kolejne etapy do prawdopodobnego zwycięstwa i zmiany rzeczywistości. Dwa ugrupowania, jedno oficjalnie rządzące i stosujące terror, drugie buntujące się i o chwalebnych ideach. Protagonistka, która znajduje się w środku całej akcji, nie z własnej woli. Odkrywająca tę drugą – dobrą – organizację, znajdująca wśród jej członków nieprzychylność (wynikającą z zazdrości?), ale być może także miłość. To wszystko jest niewyszukane, czuję się, jakbym oglądał film typu "Niezgodna". Twórczyni stosuje schematy, które są oczywiste, zanim zdążą się w pełni rozwinąć.

Informacja prasowa

Już 5 września finał serii „Assassin’s Creed. Ostatni potomkowie”

Świetnie przyjęta książka Matthew J. Kirby’ego „Ostatni potomkowie”, która ukazała się jesienią 2016, dała początek trylogii opartej na motywach bestsellerowej gry studia Ubisoft. Seria „Assassin’s Creed. Ostatni potomkowie” to barwna opowieść o niezwykłych przygodach Owena, piętnastolatka, który chce przywrócić dobre imię swojemu ojcu, a szans na to upatruje w urządzeniu zwanym Animus. Tej jesieni spotkamy się z bohaterami raz jeszcze – w ekscytującej ostatniej części trylogii „Przeznaczenie bogów”.

Zamów już dzisiaj w przedsprzedaży!

Do odnalezienia pozostał ostatni fragment Trójzębu Edenu. Dwie pozostałe części tego potężnego artefaktu – ząb wiary i ząb strachu – wpadły już w ręce działającego samodzielnie byłego agenta templariuszy – Isaiaha. Jeśli wejdzie on w posiadanie zęba oddania, stanie się praktycznie nie do pokonania. Z kolei Owenowi i jego towarzyszom udało się przekonać templariuszy i asasynów do połączenia sił w celu powstrzymania Isaiaha, póki jeszcze się da.

Informacja prasowa

12 września ukaże się drugi tom "Trylogii Nadzoru" zatytułowany "Paradoks". Książkę wydaje wydawnictwo Fabryka Słów.

Ostatnia Ręka Nadzoru wciąż patroluje granicę pomiędzy tym, co naturalne a tym, co nadprzyrodzone, rozświetlając ciemności nikłym płomieniem świecy. Nikt nie potrafi przewidzieć, jak sobie poradzi. Nowym członkom brakuje wyszkolenia, a weterani są zmęczeni i bezbronni. Ta słabość przyciąga do miasta nowych wrogów, ale także zaskakujących sprzymierzeńców zza oceanu.

Najbardziej jednak szokujące są nowe rewelacje dotyczące przeszłości Nadzoru, które ujawniają prawdziwe niebezpieczeństwo zagrażające światu. Ich źródło kryje się w miejscu, w którym utknęli Sharp i Sara. To właśnie tam będą oni musieli rozwikłać sekret Czarnych Luster i zmierzyć się z tym, co się w nich czai, uważając, aby nie podążyło za nimi do domu.

Ciemne wody się wznoszą, świece migoczą, ale światło nie gaśnie. Póki co...

Ekscytująca, oszałamiająca, straszna i poruszająca w równych częściach książka "Nadzór" jest bogatym obrazem świata złych uczynków i czarnej magii w błyskotliwej oprawie. Wygląda to na początek czegoś niesamowitego – M. R. Carey

Jeden szogun od dawna już nie żyje, drugiemu nie udało się przejąć władzy, a jednak wszystko wskazuje na to, że rewolucjoniści nie mają zbyt wielu powodów do zadowolenia. Wojna w Shimie, zamiast zmierzać ku końcowi, jest w pełni rozkwitu, a co najgorsze – momentami trudno powiedzieć, kto jest sojusznikiem, a kto wrogiem. Jakby walka przeciwko Gildii nie była wystarczającym problemem, do "zabawy" dołącza armia gaijinów, którzy serdecznie dość mają ucisku i terroru ze strony Shimy. A i sami rebelianci znacząco różnią się między sobą poglądami. A jakby tego było mało...

Jay Kristoff pasjami pogrywa sobie z czytelnikiem – uwielbia nagłe zwroty akcji, które zaskakują odbiorcę. Sojusznicy zdradzają, wrogowie nieoczekiwanie podejmują współpracę i człowiek w którymś momencie łapie się na tym, że podejrzliwie patrzy na wszystkich bohaterów i żaden nie wydaje mu się godzien zaufania. Opowieść nie jest przy tym całkowicie nieprzewidywalna, w tekście nie brakuje bowiem rzucanych jakby mimochodem wskazówek, które bądź to nakierowują na właściwy trop, bądź też, wspomniane po czasie, każą pomyśleć: "No tak, przecież to było do przewidzenia".

Richard Morgan wykonał kawał dobrej roboty przy "Modyfikowanym węglu". Tytuł dorobił się zasłużonej reputacji i został zekranizowany w postaci serialu, który ma być kontynuowany w drugim sezonie. Do tego jednak potrzebny jest materiał źródłowy i właśnie niemu przyjdzie nam się przyjrzeć – drugiemu tomowi przygód Kovacsa, "Upadłym aniołom".

J.R.R. Tolkiena nikomu nie trzeba przedstawiać. Jego dzieła wchodzą do kanonu literatury fantasy i wciąż inspirują kolejne pokolenia artystów wszelkiej maści, doczekując się ekranizacji i ciesząc się powszechnym uznaniem. "Hobbit", historia spokojnego niziołka odbywającego szaloną podróż, rozgrywa się w czasach poprzedzających dzieje Froda z trylogii "Władca Pierścieni" i opowiada o niezwykłych przygodach jego przybranego ojca, Bilba Bagginsa, który za namową czarodzieja Gandalfa zdobywa się na niezwykłą odwagę. Zostaje m.in. towarzyszem krasnoludów, złodziejem, znajduje magiczny pierścień i niejednokrotnie ryzykuje swoim życiem. Tegoroczna wersja tej niesamowitej powieści ukazała się nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka i została opatrzona wspaniałymi, klimatycznymi grafikami autorstwa Alana Lee, świetnie oddającymi ducha i barwność wykreowanego przez Tolkiena świata. Chciałam ponownie poczuć magię "Hobbita" i nacieszyć oczy znakomitym wydaniem, jakie zapowiadała przepiękna okładka.

"Hobbit" skupia się głównie na losach niepozornego niziołka, grupy krasnoludów i czarodzieja, którzy niejednokrotnie wędrują przez niebezpieczne rejony, ryzykując swoim życiem i natykając się na wiele niebezpieczeństw grożących im m.in. ze strony goblinów, legendarnego smoka czy tajemniczego Golluma. Sprzyja im szczęście, a dzięki sprytowi Bilba zazwyczaj wychodzą cało z wszelkich tarapatów i znajdują pomocnych sojuszników. Dużą rolę odgrywa tu także mający magiczne właściwości i znaleziony przez hobbita skarb. Ta ponadczasowa historia wciąż wciąga i urzeka, pozwalając czytelnikowi na zatracenie się w świecie fantastycznych kreatur i magii. Jest pełna dynamicznych zwrotów akcji, barwna, lekka, często zabawna i nie ma w niej miejsca na nudę. Lekturę umilają niewielkie, czarno-białe rysunki oraz kolorowe, zajmujące całe strony ilustracje, wspaniale odzwierciedlające klimat książki.