Tak, moi drodzy. W swoistym epilogu „Mass Effect 2” będziemy musieli poradzić sobie w pojedynkę, bez pomocy biotycznych mocy Jack czy brutalnej siły Zaeeda Massaniego. Stosunki dyplomatyczne między Radą z Batarianami, stały się ostatnio bardzo napięte i wymagana jest dyskrecja – nawet najmniejszy incydent może stać się zarzewiem krwawego konfliktu.

Admirał Steven Hackett zleca dziarskiemu komandorowi supertajną misję – słynna za sprawą swoich niedawnych odkryć, doktor Amanda Kenson, została porwana przez Batarian. Naszym zadaniem jest infiltracja wrogiego kompleksu oraz ciche i błyskawiczne uratowanie naukowca, który jest mózgiem całego zespołu, odpowiedzialnego za znalezienie jednego z artefaktów Żniwiarzy.

„Shepard przez całą misję może liczyć tylko na siebie, co dodaje do tego rozszerzenia dodatkową warstwę zawiłości.” – zauważa Jesse Houston.

W królestwie Ehb panuje chaos i tylko ostatni członkowie legendarnego „Dziesiątego legionu”, rozbitego kilkanaście lat wcześniej przez butnych ludzi, mogą na powrót przywrócić równowagę. Nie oszukujmy się, fabuła „Dungeon Siege III” do zbyt ambitnych nie należy, choćby nie wiem jak bardzo zapierał się Urquhart i jego przyjaciele. Tym niemniej, poszczególni bohaterowie prezentują się naprawdę przyzwoicie. Chociażby taka ponętna Katarina...

Najświeższy zwiastun pokrótce przybliża nam tę postać, która jest szalonym połączeniem strzelca wyborowego i wiedźmy z głuszy. Jej ojciec był komendantem „Dziesiątego legionu”, natomiast matka należała do czarodziejek jednego z koczowniczych ludów północy. Na dłuższy dystans potrafi zasypać przeciwnika gradem ołowiu i rzucić jakąś paskudną klątwę, natomiast głupiec, który ośmieli się podejść bliżej, zapozna się z jej dwoma zabójczymi przyjaciółkami oraz wiernym czworonogiem. Miodnie!

Nie będę się rozpisywał, Obsidian do jednej postaci wrzucił wszystkie elementy, które dosłownie kocham. To pewne, że Katarina zagości w mojej drużynie na dłużej.

Choć „Dragon Age II” zawiódł swoich pasjonatów chyba na wszystkich polach, to niezwykle silna społeczność skupiona wokół całego uniwersum, powinna jakoś przełknąć tę wpadkę i dalej odwalać dobrą robotę. Przykład? Pewna grupka bezgranicznie oddanych fanatyków gry, pozazdrościła Felicii Day jej nowego serialu internetowego i postanowiła stworzyć swój własny. Z jakim efektem? Niezgorszym, patrząc na budżet tej fanowskiej produkcji, który według zapewnień Leo Kei Angelosa, reżysera „Dragon Age: Malevolence”, wynosi przysłowiową paczkę fistaszków.

Jak pisałem, wygląda to na ten moment całkiem nieźle. Widziałem lepsze zwiastuny tego typu dzieł, ale oglądałem też zdecydowanie gorsze. Obecnie jestem zaintrygowany i będę bacznie przyglądał się postępom nad „Malevolence”. Premiera, jeżeli wierzyć zapowiedziom Angelosa, już za kilka miesięcy.

Mroczne dziecko InXile Entertainment ponownie podsuwa nam pod nosy soczystą porcję posoki i flaków. „Hunted: The Demon's Forge” to krwawa opowieści o dwóch najemnikach, którzy omamieni wizjami władzy oraz bogactwa, decydują się na walkę z prastarym złem i odnalezienie tajemniczego artefaktu, źródła plagi spowijającej świat. Caddoc i E’lara to jednak skrajne przeciwieństwa, co prowadzi często do nieporozumień oraz zabawnych konfliktów. Wojownik to mistrz miecza, weteran wielu wojen pokutujący za błędy przeszłości, wiecznie spokojny i opanowany. Łuczniczka to jedna z ostatnich przedstawicielek rasy elfów – jest impulsywna, pochopna, żyje dla adrenaliny i kieruje się emocjami.

W pojedynkę są tylko typowymi przedstawicielami psów wojny, których pokonać jest nietrudno. Jednak współpraca zamienia ich w niepowstrzymaną maszynę do zabijania, która napsuje sporo krwi tytułowemu, prastaremu złu.

Trzeba przyznać, że tryb kooperacji zapowiada się dość smakowicie, a na dodatek fabuła wygląda na niezgorszą. Czy tak będzie w istocie? O tym przekonamy się dopiero 3 czerwca, aczkolwiek już dzisiaj warto uważnie przyglądać się tej grze. Cóż, przynajmniej jak tak uczynię.

Ciąg dalszy dziwnej polityki informacyjnej BioWare. Na początku byliśmy raczeni pojedynczymi obrazkami z rozszerzenia „Arrival”, a teraz Kanadyjczycy stopniowo serwują nam fabularne podłoże ostatniego DLC do „Mass Effect 2” za pośrednictwem platformy „The Cerberus Network”. Jaki to ma sens? Nie mam zielonego pojęcia, ale wbrew temu co sądzą panowie z Edmonton, ten model budowania atmosfery do ciekawych nie należy – jest raczej mocno irytujący.

Od czego są jednak pasjonaci? Małe grzebanie w plikach, kilka innych sprytnych ruchów i mamy wszystko podane jak na złotej tacy. Co słychać we Wszechświecie? Nic dobrego, źle się tam dzieje niczym w państwie duńskim.

Informacja prasowa

Szanowni Państwo!

Już w sprzedaży kwietniowy numer miesięcznika „Nowa Fantastyka” – PROWOKACJE!

„Uszlachetnianie flaków” – felieton Jakuba Ćwieka o flakach, zombie i wszelkiej masakrze, uszlachetnionej teatralnym sosem.

„Igraszki z kiczem” – artykuł Marka Grzywacza o kiczu, tandecie, kolorze, dwumetrowych mieczach dwuręcznych i turbolaserach w fantastyce.

„Bywają sny prorocze”. Brazylijskie małpy uczyć charlestona – będzie cię przyjaciel prosił o podwyżkę, czyli przegląd prasy z lamusa cz. II.

„Mechanistyczna parada miłosna”, prowokacyjny przegląd zjawisk prowokujących, Michała Hernesa.

Muminki atakują. Nie. Gigantyczne, włochate Muminki atakują, a rząd stara się to ukryć – felieton Łukasza Orbitowskiego o horrorze „Troll Hunter”.

Ponadto artykuł Jerzego Rzymowskiego o serialu „Gra o Tron”, nagrody czytelników „NF” 2010, opowiadania polskie i zagraniczne, recenzje książek, komiksów i filmów. Na deser 4 konkursy dla czytelników. Do wygrania: „Nova Swing”, „Podróż Turila”, „Zwiadowcy tom VIII” oraz „Trojka”.

Zapraszam serdecznie do lektury!

Informacja prasowa

W tym tygodniu zapraszam do ostatniej aktualizacji na temat gry przeglądarkowej pt. Star Wars Universe: The Dawn of Hereos przed beta testami gry, które rozpoczną się już 1 kwietnia.

Aktualizacją tą jest dwuminutowy fragment gameplaya, na którym można zobaczyć, jak będzie wyglądał początek przygody każdego zaproszonego do bety gracza z Star Wars Universe. Klip fimowy nie pokazuje ostatecznej wersji SWU, jedynie tą, która będzie widoczna wspomnianym graczom. Można go obejrzeć pod tym adresem.

Zapewne wielu z was przeczytało już kilka różnych recenzji Dragon Age 2. Zapewne też graliście już w grę, co pozwoliło wam wyrobić sobie swoje zdanie na temat najnowszej produkcji BioWare. Nic nie szkodzi! ;) Macie dziś niepowtarzalną okazję, aby dowiedzieć się co o DA 2 sądzi jeden z naszych redaktorów, Thorin. Gra okazała się hitem czy klapą? Warto w nią zagrać czy też lepiej trzymać się na odległość kija? Przekonajcie się sami i podzielcie się z nami swoimi wrażeniami!

W ostatnich latach kanadyjski BioWare był postrzegany w branży jako prawdziwa „kura znosząca złote jajka”, a produkcje tego studia zdobyły rzeszę fanów na całym świecie i niemal całkowicie zdominowały nieco wyeksploatowany gatunek gier RPG. Nie inaczej było w przypadku pierwszego „Dragon Age’a”, który jeszcze przed premierą został okrzyknięty duchowym spadkobiercą kultowej sagi „Baldur’s Gate”. Czy nowa odsłona serii ponownie zawładnie duszami milionów graczy na całym świecie?

Wbrew pozorom, „Dragon Age II” nie jest typową kontynuacją opowieści znanej z osławionego „Początku”. Historia opowiedziana w sequelu skupia się bowiem na postaci niejakiego Hawke’a, który w wyniku niespodziewanego ataku Plagi zostaje zmuszony do ucieczki z obleganego miasta Lothering. Dzięki nieoczekiwanej pomocy wiedźmy Flemeth (tak, tej Flemeth, którą znamy z „Początku” jako matkę Morrigan), naszemu bohaterowi i jego najbliższej rodzinie udaje się dotrzeć do niezbyt przyjaznego miasta Kirkwall, w którym rozpoczniemy właściwą przygodę. Cała historia, rozgrywająca się na przestrzeni kilkunastu lat, została przedstawiona w formie opowieści jednego z naszych towarzyszy, który zostaje przesłuchany przez tajemniczą poszukiwaczkę Cassandrę. Muszę przyznać, że taka forma narracji sprawdziła się znakomicie i dodała tej opowieści nieco głębszego charakteru. Warto przy tym zauważyć, że podobne rozwiązanie widzieliśmy w ostatnim „Drakensangu”, gdzie całą historię przedstawiono w postaci wspomnień jednego z towarzyszy z oryginału – krasnoluda Forgrimma. Czyżby mistrzowie z BioWare pozazdrościli tego pomysłu Niemcom z Radon Labs?

Czytaj dalej...

Kiedy toczysz grę o tron, albo wygrywasz, albo giniesz. Nie istnieją żadne półśrodki, nie można powrócić do „status quo”, a honor w tych zabójczych zmaganiach jest tylko zbędnym balastem. Za niewiele ponad trzy tygodnie możnowładcy rzucą się w wir walki o władzę nad Westeros, a tymczasem stacja HBO przygotowała dla nas kolejny zwiastun tej telewizyjnej superprodukcji.

Jak oni to robią, że każda kolejna zapowiedź wygląda lepiej, pomimo że poprzednie filmiki budziły ogromne uznanie?

...czyli kolejna część słodko-gorzkiej telenoweli pod tytułem „JoWooD musi umrzeć”. W ostatnim odcinku na widzów czekał niespodziewany zwrot akcji, kiedy to niegdysiejszy austriacki magnat oraz jego indolentny bękart „Arcania: Gothic IV”, zaśmiali się sceptykom prosto w twarz, oficjalnie ogłaszając, że ciągłość rodu zostanie zachowana i „Upadek Setarrif” ujrzy światło dzienne już za kilkanaście dni. Kiedy przygotowywaliśmy się na rychłe narodziny dziedzica, który według niejasnych przepowiedni miał odmienić losy JoWooD, okazało się, że ciężko jest uciec od mrocznej przeszłości.

Tak jest, premiera „Upadku Setarrif” została przełożona na czas bliżej nieokreślony i na dzień dzisiejszy trudno orzec, czy tytuł w ogóle ujrzy światło dzienne. Powodu tej decyzji należy doszukiwać się w niespodziewanym ciosie w plecy i zakręceniu kolejnego kurka z pieniędzmi przez jednego z inwestorów – niemiecką firmę BVT. W wyniku powyższej decyzji, podłoże prawne rozszerzenia uległo drastycznej zmianie i stało się mocno niejasne, gdyż to właśnie nasi zachodni sąsiedzi w głównej mierze finansowali ten pokraczny projekt zwany „Arcania: Gothic IV”.

„Trudno jasno określić, czy dodatek może trafić do dystrybucji w obecnej formie. Oczywiście, musimy dogłębnie przyjrzeć się tej kwestii i rozstrzygnąć ją jeszcze przed premierą, niestety.” – tłumaczy Stefan Berger, jeden z menadżerów firmy JoWooD.

Cóż, nie mogę napisać, że jestem jakoś strasznie zszokowany tym faktem. Oficjalny zwiastun „Upadku Setarrif” wywołał u mnie niepohamowany wybuch śmiechu, ale gdybym był inwestorem z pewnością miałbym nietęgą minę. W sumie to dobra wiadomość, bo kultowe marki powinno się traktować z należnym szacunkiem, a nie doić z nich kasę za wszelką cenę.

Kończ JoWooD, wstydu sobie oszczędź.