Wszystkich, których na każde odstępstwo serialu od wydarzeń zawartych w pierwowzorze książkowym, zgrzytają głośno zębami niczym Stannis Baratheon, ta informacja wprawi w czystą apopleksję. Takich zagrań w nadchodzącym sezonie będzie o wiele więcej...

Pal sześć, jeżeli miałoby to miejsce w przypadku rozpisywania poszczególnych scen. Przykładowo, dana postać zareagowała inaczej niż na kartach powieści lub brała udział w sytuacjach, w których normalnie w ogóle nie uczestniczyła, lecz koniec końców oś fabularna zmierzała w kierunku dobrze znanych ścieżek utartych przez literaturę. Było to zrozumiałe, ponieważ w przeciwieństwie do papieru, taśma filmowa ma swoje ograniczenia i przyjmuje zdecydowanie mniej.

Problem jednak w tym, że sam George R. R. Martin ostatnio otwarcie przyznał, iż w piątym sezonie zaczną umierać osoby, które w książce wciąż cieszą się życiem i raczą dobrym winem lub przynajmniej starają się przetrwać w tym nieprzyjemnym świecie.

Ostatnio w kinie zrobiło się gęsto od filmów fantastycznych – nie, nie mam tutaj na myśli Greya, w ogóle skąd ten pomysł? – czego konsekwencją są zbliżające się recenzje kinowych hitów. Zaczynamy od "Siódmego syna" – ekranizacji serii książek Josepha Delaneya, słynnych "Kronik Wardstone". Serdecznie zapraszam do czytania i komentowania recenzji filmu!

Scenarzyści od pierwowzoru zaczerpnęli głównie imiona i nazwy, resztę modyfikując wedle własnego uznania. Bohaterem filmu zostaje młodzieniec w wieku nieokreślonym, grany przez około trzydziestoletniego aktora. Dla porównania, w książce to był trzynastolatek. Mało tego. Już w pierwszej części (zakładając, że powstaną następne) zalicza pierwszą dziewczynę, znaną fanom serii Alice. Staje się uczniem Stracharza, który mimo podeszłego wieku, sprawiłby kłopoty nawet Geraltowi z Rivii. Mateczka Malkin – zaczerpnięta z oryginału ? wydostaje się na wolność – wbrew temu oryginałowi – samodzielnie...

Czytaj dalej...

Informacja prasowa

Pamiętacie serię Metro? Ostatnią jak na razie książką projektu było Dziedzictwo przodków. Tym razem rosyjski autor wydał nową powieść – co ciekawe, nie post-apokaliptyczną.

FUTU.RE jest opowieścią o świecie, w którym śmierć została pokonana; badania naukowe, prowadzone jeszcze przez nasze pokolenie, zapewniły kolejnym nieśmiertelność, zatrzymały starzenie się i sprawiły, że ludzkość weszła w posiadanie Graala, poszukiwanego przez nią od zarania dziejów. Ziemię zaludniają wiecznie młode, zdrowe i piękne istoty. Jednak każda utopia ma swoje cienie. Przeludniony świat pęka w szwach. Środki potrzebne do życia muszą być ściśle racjonowane – dotyczy to również mieszkań: Europa, Ameryka, olbrzymie połacie pozostałych kontynentów zostały zabudowane ogromnymi wieżowcami, których najniższe kondygnacje przykryły znany nam świat, a najwyższe sięgają ponad chmury. To w nich, w koszmarnie ciasnych kubikach, gnieździ się ludzkość, zmagająca się z niedoborem środków i legislaturą, która ma utrzymać przeludnienie w ryzach.

Informacja prasowa

Arkhamer to wydarzenie skierowane do miłośników gier planszowych, bitewnych, RPG, fantastyki w każdej postaci. Zapraszamy każdego, kto lubi dobrą zabawę – od 3 do 103 roku życia!

Jest to PIERWSZE tego typu wydarzenie w Kaliszu. Organizują je osoby z długoletnim doświadczeniem, m.in.:

• twórcy Coperniconu w Toruniu,
• ogólnopolskiego Polconu,
• poprzednich edycji Cebulkonu w Kaliszu,
• Festynu Fantastycznego.

Naszym celem jest rozpowszechnienie zainteresowania fantastyką i urozmaicenie strony kulturalnej Kalisza oraz okolic. Chcemy także promować wśród młodzieży sposoby spędzania czasu bez użycia komputera.

Jeżeli jesteście fanami retoryki tego złotoustego Anglika i wprost uwielbiacie czytać o jego spojrzeniu na świat elektronicznej rozrywki, to mam dla Was fatalną wiadomość. Peter Molyneux, wizjoner oraz ojciec popularnej serii "Fable", nałożył sobie szlaban na publiczne wypowiedzi. W ostatniej rozmowie z dziennikiem "Guardian", pełen żalu i frustracji zapowiedział, że już nigdy nie udzieli wywiadu dla jakiegokolwiek medium. Legenda branży wprost przyznała, iż jest już zmęczona ilością negatywnych emocji, jakie wzbudzają jego wybujałe obietnice, które kilka miesięcy później zazwyczaj zaliczają bolesny upadek z rzeczywistością.

"Gry są moim życiem, kocham je tworzyć. To dla mnie prawdziwy zaszczyt, że jestem częścią tego świata. Zdaję sobie jednak sprawę, że wielu ludzi ma dość mojego głosu i obietnic. Dlatego kończę z udzielaniem się w mediach oraz opowiadaniu o grach." – zdradza Molyneux.

Kiedy ZeniMax Online oficjalnie oświadczał, iż "The Elder Scrolls Online" przechodzi z modelu płatnej subskrypcji do sfery mikropłatności, nikt nie był zaskoczony. Okey, jak już pojawiało się jakieś zdumienie, to nierozłącznie z nim nasuwało się pytanie, dlaczego stało się to tak późno?

Nie oszukujmy się, ten koncept musiał spłonąć szybciej niż most łazienkowski i mnóstwo w tym winy samych twórców, którzy hołdowali chyba zasadzie, że "ciemny fan kupi wszystko". Schematyczny w każdym calu MMORPG, nudny i monotonny niczym sprzedawca odkurzaczy, a na dodatek pełen różnorakich technicznych błędów... Sam fantastyczny świat to za mało, więc tragedia wisiała od dawna w powietrzu.

Stąd też rozpaczliwa próba ratowania dobytku i pracy, dzięki rozpostarciu aury "darmowości", która to uratowała wiele przeciętnych gier tego gatunku przed pewną śmiercią. Za co będzie trzeba płacić? Czy czeka nas system "pay2win", a może uzyskamy taką swobodę jak w serii "Guild Wars", gdzie płatność ogranicza się przede wszystkim do kosmetyki? Twórcy postanowili w końcu naświetlić tę kwestię.

Waszymi głosami "Diablo III: Reaper of Souls" zasłużył sobie na miano najlepszego rozszerzenia roku 2014. Z pewnością więc szykujecie się do właśnie rozpoczętego Sezonu nr 2, oferującego graczom bliższym hardkorowej rozgrywce nieco szersze spektrum możliwości w marnotrawieniu cennego czasu na głupoty pokroju gier komputerowych.

Ale, ale – czy faktycznie tak wspaniale prezentuje się nowy sezon? Czy wszyscy turbo prosi klaszczą już uszami na myśl o rewelacyjnym dropie nagradzającym ich za eony spędzone przed ekranem? No i o co generalnie chodzi, jeśli nie wiecie jeszcze, cóż to za sezonowość?

Studio BioWare rozpoczęło prace nad kolejnym patchem do "Dragon Age: Inkwizycja". Jak zapowiadają twórcy, będzie to największe ze wszystkich dotychczasowych uaktualnień, w związku z czym zostanie ono wcześniej udostępnione do beta-testów dla wybranych graczy (wyłącznie tych bawiących się za pośrednictwem komputerów osobistych).

Chętni testowania patcha powinni zarejestrować się za pomocą aplikacji Dragon Age Keep, jednak BioWare zastrzega sobie, iż nie każdy otrzyma możliwość uczestnictwa. Przejdźmy jednak do tego, co najnowsze uaktualnienie zmieni i doda do rozgrywki.

Są tu fani "Imienia wiatru"? Nie tak dawno premierę miała książka osadzona w świecie wspomnianego tytułu, oczywiście napisana przez Patricka Rothfussa. Czy warto się nią zainteresować? Czy "Muzyka milczącego świata" udowadnia, że sukces autora nie był dziełem przypadku? Tego dowiecie się z recenzji!

Tradycyjnie w tym momencie powinien pojawić się akapit zarysowujący fabułę. Problem jest taki, że dostajemy jedynie szczątki mogące przypominać historię i pretendować do jej miana. Wiemy, że Auri czeka na gościa, którym najpewniej jest Kvothe. Do jego przyjścia zostało siedem dni – z jednej strony dużo, bo dziewczyna nie może się doczekać spotkania ze swoim przyjacielem. Z drugiej mało, ponieważ w tym czasie musi znaleźć dla niego prezent. Odpowiedni (inne w grę nie wchodzą). „Muzyka milczącego świata” to więc wędrówka po Podspodziu (z chwilowymi wyjściami na powierzchnię), poszukiwanie podarku oraz... ustawianie rzeczy na właściwych miejscach. Stworzenie ciekawej książki z tych niezbyt atrakcyjnych tematów graniczyło z cudem...

Czytaj dalej...

Zimowa pora to jednak czas, gdy jedyną dopuszczalną "pracą" powinno być wylegiwanie się przy kominku, mając radośnie gdzieś wszelkie problemy poza ścianami własnej komnaty. Ale słowo daję, w powietrzu coś wisiało od dawna, nasilając się z każdym dniem...

... i coraz bardziej zakłócając słodkie lenistwo. Napięcie stopniowo narastało, dając do zrozumienia, że TEN dzień musi nastąpić. Niestety nie stwierdziłam obecności miotacza ognia – ktoś był na tyle "mądry", że zawczasu wyniósł ten cenny sprzęt poza zamkowe mury. Może i nie było to moje cacuszko, ale niech się złodziej nie martwi, zostanie znaleziony... Bo niektórych rzeczy się nie rusza. Po prostu.

Jednocześnie sam fakt zniknięcia tego narzędzia potencjalnej zbrodni odczarował część redakcji, która ochoczo rzuciła się po swe pióra, nożyczki i sterty, przeraźliwie wielkie sterty różowego papieru. Cóż, nie można powiedzieć, że nie zatroszczyliśmy się o Waszą zdrową psychikę, przykuwając do monitorów z pomocą porcji artykułów. Lepsze to niż pseudozmierzchowe... jak to szło? "50 cieni szarości"?