Bynajmniej nie chodzi tu o klockową wersję przygód Mrocznego Rycerza, której pierwsza część zbiera tak entuzjastyczne opinie, że kontynuacja wydaje się raczej pewna. DC dalej chce zrealizować film "The Batman" z Benem Affleckiem oraz zrehabilitować się za "Batman v Superman: Świt sprawiedliwości" i "Legion samobójców".

Zanim dojdzie do zdjęć trzeba jednak obsadzić stanowisko reżysera. Początkowo miał być nim Ben Affleck, który jednocześnie odpowiada za scenariusz produkcji (pisany z Geoffem Johnsem) i gra główną rolę. Amerykański aktor postanowił skupić się już tylko na tej ostatniej, a za kamerą miałby go zastąpić Matt Reeves.

W drugim tomie "Sagi" wcale nie jest tak drastycznie, jak sugeruje okładka, na której znalazł się bohater komiksu cały we krwi. Jednak seria nadal zachwyca, choć w trochę inny sposób, ponieważ fabuła momentami powoduje zastanowienie i smutek, co stanowi nowość.

Na Marka, Alanę oraz ich córkę nadal czyhają zabójcy. Związek przedstawicieli dwojga zwaśnionych ras jest solą w oku, którą należy czym prędzej się pozbyć. Bohaterowie muszą więc ratować się ucieczką, lecz sytuację dodatkowo komplikuje przybycie rodziców Marka – jak zareagują na fakt, że syn ożenił się z wrogiem i jeszcze ma z nim dziecko?

Brian K. Vaughan postanowił zaprezentować przeszłość bohaterów, którą do tej pory znaliśmy głównie z dialogów. Jak Mark i Alana się poznali i w sobie zakochali – tego dowiemy się z retrospekcji. Scenariusz został tak rozplanowany, że wątek romansowy, choć niewątpliwie istotny, nie zmienia całej historii w miłosną opowieść. Co prawda chwilami jest ckliwie, ale trudno mieć o to żal, zwłaszcza że dzięki temu postacie wypadają bardziej sympatycznie, wręcz uroczo, a już sama idea zakazanego uczucia w świecie ogarniętym wojną brzmi nieco romantycznie. Ponadto wcześniej można było zauważyć, że w serii propagowane będą takie wartości jak miłość i rodzina.

Nie jest to jakiś specjalnie zaskakujący ruch, gdy przypomnimy sobie, że premiera produkcji była planowana na koniec marca, a dokładnie w tym samym okresie na światowe półki sklepowe trafi „Mass Effect: Andromeda”. Choć „Kijek Prawdy” został bardzo ciepło przyjęty przez fanów gatunku, a w szczególności miłośników serialu, to w starciu z takim branżowym gigantem miałby raczej marne szanse. Oczywiście, Ubisoft stara się mydlić nam oczy, że głównym powodem jest to, iż developerzy potrzebują jeszcze kilku dodatkowych miesięcy na ostateczne doszlifowanie produkcji (i może tak faktycznie jest), ale brzmi to tak średnio przekonująco w świetle takich faktów.

Szkoda. Tym bardziej, że to już kolejny poślizg „The Fractured But Whole” – pierwotnie gra miała się ukazać 6 grudnia 2016 roku. Obecna data została ustalona na okres nowego roku fiskalnego, co oznacza, że produkcja może się ukazać już w kwietniu, lecz równie dobrze w… marcu 2018. Cóż, pozostaje liczyć, że w kontynuację „South Park” zagramy raczej obecnej wiosny niż w przyszłorocznej.

Do premiery „Torment: Tides of Numenera” pozostało tylko 19 dni, więc przyszedł najwyższy czas, aby przybliżyć, o co będzie toczyła się stawka w grze. Ta jest wysoka, bo oprócz pościgu za enigmatycznym i nieśmiertelnym Panem Wcieleń, przyjdzie nam uciekać przed potężnym bytem, Rozpaczą, uważającą nas za obrzydliwą abominację, którą należy uśmiercić.

Szczegóły doskonale przybliża gustownie zmontowany filmik, który został okraszony aksamitnym oraz niesamowicie subtelnym głosem legendarnego lektora – Macieja Gudowskiego.

Nikogo nie dziwi fakt, że postaci opisane w literaturze lub utrwalone przez popkulturę mają niekiedy swoje historyczne odpowiedniki, ale nijak ich nie przypominają. Ostatnio panuje nawet swego rodzaju moda na zapełnianie białych plam biografii tego czy innego autora fikcyjnymi, chociaż stylizowanymi na realne, opowieściami o jego rzekomych poczynaniach. Taki los spotkał Szekspira i Jane Austen, więc dlaczego mielibyśmy oszczędzić hrabiego Draculę? Trudno odrzucić teraz legendę, która już w pewnym sensie żyje własnym życiem. Poza tym postać historyczna żyje w sercach i umysłach ludzi nie tak, jak opisują ją historyczne dokumenty, lecz tak jak przedstawili ją artyści. Nie bez znaczenia jest także to, w co ludzie zechcieli uwierzyć. Czarna legenda Draculi brzmiała ciekawiej i intrygowała dużo bardziej niż fakty, które umówmy się, zazwyczaj są dość nudne i nijakie.

Komputerowa gra fabularna w fantastycznych klimatach, która została osadzona w czasach kolonialnych? Takie projekty łykam w ciemno.

„Greedfall” ma być właśnie takim tytułem i przygotowują go arcymistrzowie budżetowych (co nie znaczy od razu, że gorszych) cRPGów – francuskie studio Spiders. Twórcy ciepło przyjętych „Mars: War Logs”, „Bound by Flame” czy też „The Technomancer” swoją nową produkcję osadzili w mrocznym i brutalnym XVII wieku. Akcja została osadzona na enigmatycznej wyspie, która leży w centrum zainteresowań wielu europejskich potęg. Wcielmy się w neutralnego awanturnika, który będzie lawirował pomiędzy tym rozszalałym centrum konfliktu, pracując dla tego, który obieca więcej.

O żadnej większej rewolucji nie ma jednak mowy, a jest to raczej pokłosie naturalnej ewolucji gier BioWare. Oczywiście, twórcy nie przyznają wprost, że system dialogowy jest mocno inspirowany tym, co mogliśmy uświadczyć w „Dragon Age: Inkwizycja”, ale nie z nami takie numery.

Tak czy owak sławetny pasek „Renegat-Idealista” znika bezpowrotnie, a to czy będziemy „dobrym ziomkiem Ryderem” lub „nikczemnym skurwielem Ryderem” zależeć będzie od podjętych przez nas decyzji, które nie będą ukazane wprost jako dobre albo złe. Zamiast tego, będziemy mogli wybrać ton, w jakim pragniemy się wypowiedzieć – smutek, cynizm, radość, zaskoczeniem, wrogość czy flirt. Koniec ze ślepym trzymaniem za rączkę oraz ukazywaniem wprost wątków konwersacyjnych, które prowadzą nas w stronę danego charakteru.

"Królewna Śnieżka" jest już dziewiętnastym tomem "Baśni". Seria nieubłaganie zbliża się do końca – polskiemu wydawcy pozostały jeszcze trzy odsłony do wydania, choć mam nadzieję, że sięgnie po inne tytuły osadzone w tym samym świecie. Uniwersum słynie jednak nie tylko z komiksów – cztery lata temu ukazała się gra "The Wolf Among Us", będąca prequelem do cyklu Billa Willinghama. Telltale Games stworzyło mroczną produkcję w stylu noir, w której wcielaliśmy się w Złego Wilka i prowadziliśmy tajemnicze śledztwo. Na tyle mi się ona spodobała, że chętnie sięgnąłem po rysunkową historię z udziałem ulubionych postaci.

Komiks składa się z dwóch części. Pierwsza przedstawia rewolucję w krainie Oz, którą prowadzi Bufkin, wymierzoną przeciw tyranowi Roquatowi Czerwonemu. Potem zapoznajemy się z dalszymi losami Śnieżki i Bigby'ego. Kobieta ma problem w postaci dawnego narzeczonego, nadal chętnego do ożenku, natomiast Zły Wilk wyrusza w podróż w poszukiwaniu swoich zaginionych dzieci.

Andrzej Blumenfeld to kolejna z legend polskiego dubbingu i członek grupy fachowców, którego będziemy mieli przyjemność usłyszeć podczas przemierzania enigmatycznego świata Numenery. Pamiętamy go z rewelacyjnych kreacji Tyraela z serii „Diablo”, Arcturusa Mengska ze „Starcraft II” czy Nashera z „Neverwinter Nights 2”. Fani gier spod znaku Piranha Bytes też powinni go wspominać bardzo ciepło, a ostatnio mogliśmy podziwiać warsztat tego aktora w roli przebiegłego Sigismunda Dijkstry w „Wiedźmin 3: Dziki Gon”.

Jeżeli powyższe rekomendacje to dla Was za mało, to Techland przygotował kolejne fragmenty, które potwierdzą artystyczny profesjonalizm.

Są takie motywy w literaturze i filmie, które – choć do bólu znane, niemiłosiernie eksploatowane, z zasady mało ambitne i niewnoszące niczego nowego – po prostu szalenie lubię. Do tej grupy zaliczam między innymi horrory "drogi" oraz rozmaite wariacje na temat zombie. Nie wyrzeknę się mojej prymitywnej natury, lubię raz na jakiś czas pooglądać/poczytać o wybebeszonych flakach, obgryźć kilka paznokci i po raz setny krzyknąć "gdzie leziesz, idioto". Taka jednak niewdzięczna rola rzeczonych wątków, że choć dostarczają mi upragnionej rozrywki, jednocześnie ze względu na wspomnianą wtórność nie zasługują na zbyt wysokie oceny. Niemniej jednak, gdy tylko "Zombie.pl" zawitały w mych progach, zabrałam się do nich z tym samym, co zwykle w takich przypadkach podnieceniem, by przeczytać (z grubsza) tę samą, co zwykle historię.