W zeszły piątek zmarł Rutger Hauer, aktor znany z takich filmów jak "Łowca androidów", "Zaklęta w sokoła" czy "Ciało i krew". Światową sławę przyniosła mu pierwsza ze wspomnianych produkcji, w której wcielił się w antagonistę, Roya Batty'ego. W pamięć zapadł szczególnie jego monolog: "All those moments will be lost in time, like tears in rain".

Jedne serie dobrze zaczynają, aby po mocnym otwarciu stonować pozytywne nastroje. Inne rozwijają się niespiesznie, ale gdy już nabiorą wiatru w żagle, to kolejnych odcinków wypatruje się z utęsknieniem. No i jest też trzeci rodzaj – to cykle utrzymujące równy poziom od pierwszej do ostatniej strony. Tak jak w przypadku "Royal City", które w czerwcu doczekało się godnego zwieńczenia.

Trzeci i zarazem finałowy tom serii Jeffa Lemire'a odkrywa przed czytelnikami w zasadzie wszystkie tajemnice rodziny Pike'ów zamieszkującej tytułowe miasto. W końcu dowiadujemy się, jaki los spotkał Tommy'ego, lecz wbrew pozorom to nie on odgrywa wiodącą rolę w "Płyniemy z prądem". Kanadyjski autor znacznie większy nacisk położył na domknięcie wątków pozostałych członków rodziny, którzy pomimo upływu lat nie poradzili sobie z tragedią. Poszukiwania spokoju ducha i pogoń za szczęśliwym życiem spełzły na niczym i każdy z bohaterów musi się zmierzyć z własnymi demonami przeszłości rzutującymi na obecne życie.

Właściwie jedynym aspektem fabularnym, jaki nieco zawodzi, jest tajemnica śmierci Tommy'ego, która nie wzbudza tak wielkich emocji jak losy pozostałych Pike'ów. W skali całego cyklu trudno pisać o jakiejś większej niedogodności. "Royal City" pozwala poczuć przygnębiającą atmosferę miasta, zagłębić się w psychikę i trudne relacje kilku bohaterów, które zostały spięte klamrą tragicznej śmierci najmłodszego członka rodziny. To wszystko nie byłoby możliwe, gdyby nie dobrze skonstruowane dialogi i przemyślana struktura opowieści. Praktycznie każda scena się liczy, a parę kwestii poruszonych w pierwszym tomie (i niemal całkowicie pominiętych w drugim) znajdują rozstrzygnięcie w "Płyniemy z prądem".

Seria komiksów "Rat Queens" znana jest fanom przede wszystkim z ostrego, często balansującego na granicy dobrego smaku humoru oraz ciętego języka bohaterek i ich zwariowanych przygód. Niestety tych charakterystycznych elementów tym razem zabrakło, a co gorsza, można odnieść wrażenie, że przede wszystkim nie było pomysłu na fabułę.

Czwarty tom przygód Królowych Szczurów miał być dla czytelników nowym początkiem, ponieważ autor scenariusza postanowił przekreślić wcześniejsze wydarzenia, oddzielić je grubą kreską, a Królowe wysłać ponownie do Palisady. Niestety najwyraźniej zwariowanych przygód wystarczyło tylko na poprzedni tom, gdyż podczas lektury "Wielkiego magicznego nic" wpadamy w konsternację i staramy się rozgryźć niczym podczas pisania szkolnych wypracowań: "Co autor miał na myśli...?". Główny problem polega jednak na tym, że chyba on sam nie zna odpowiedzi, bo w piątym tomie niszczy wszystko to, co stanowiło kanwę poprzedniej części.

Królowe Szczurów zaczynają znikać w niewyjaśnionych okolicznościach, co nie jest wcale największym problemem. Prawdziwa trudność polega na tym, że poza małą Betty nikt zdaje się tego nie zauważać, gdyż z chwilą zniknięcia zostają one wymazane z pamięci wszystkich innych mieszkańców Palisady, jakby nigdy nie istniały...

"Nie odmawia się Batmanowi" – takiego sformułowania użył Enrico Marini we wstępie do "Mrocznego księcia z bajki". I pomimo fabularnej prostolinijności fani Gacka nie powinni odmówić sobie lektury komiksu Szwajcara.

Historia rozpoczyna się dłuższą sceną, w której Batman ściga Jokera i jego gang. Kolejny zwykły dzień w pracy zamaskowanego mściciela? Można tak powiedzieć, ale niedługo potem całe Gotham szokuje wyznanie pewnej barmanki, przekonującej, że ojcem jej kilkuletniej Aliny jest nie kto inny, jak słynny Bruce Wayne. Kiedy dowiaduje się o tym Joker, postanawia wykorzystać trudną sytuację miliardera i samotnej matki, aby zdobyć urodziny prezent dla Harley Quinn. Na tym nie koniec, swoją obecność zaznacza jeszcze Selina Kyle, a i sama Alina nie pozostaje bierną obserwatorką.

Tuż po ogłoszeniu, że szwajcarski autor podejmie się przygotowania komiksu o Batmanie, w sieci z łatwością można było napotkać hasła typu "Marini narysuje Batmana". Sęk w tym, że nie poprzestał on na ilustracjach i stworzył także fabułę. Wbrew obawom nie zasługuje ona na łatkę doczepionej na siłę. "Mroczny książę z bajki" to prosta opowieść, pozbawiona rozbudowanego tła oraz skromna pod względem pobocznych wątków i postaci. Mimo to Marini przyzwoicie zawiązuje akcję i sprawnie prowadzi narrację, dzięki czemu nie ma mowy ani o nudzie, ani o sileniu się na jakieś bardzo ambitne dzieło.

To, na co wszyscy wyczekaliśmy, w końcu nadeszło. Trailer "Wiedźmina" właśnie pojawił się w sieci. Co w nim znajdziemy? Klatę Henry'ego Cavilla, garbatą Yennefer, fragmenty z ekranizacji "Kwestii Ceny" oraz naszprycowanego eliksirami Geralta przygotowującego się do walki z gigantycznym potworem na bagnach.

Niespodzianka dla wszystkich fanów Roberta Szmidta. Już 31 lipca znajdziecie w księgarniach „Szpital” – spin-off „Szczurów Wrocławia. Kraty”.

Po drugiej stronie ulicy, na tyłach Zakładu Karnego nr 1, stoi zwalisty poniemiecki gmach, w którym swoją siedzibę ma klinika psychiatryczna. To właśnie w jej murach rozegra się kolejna odsłona dramatu, który przeżywają mieszkańcy Wrocławia. Późnym popołudniem 9 sierpnia trafia tu uznany za szaleńca pacjent, który twierdzi, że jego żona zmarła, po czym zmartwychwstała. Samobójstwo bredzącego w malignie mężczyzny będzie przyczynkiem całego ciągu krwawych zdarzeń, którym spróbuje przeciwdziałać o wiele za mało liczna załoga szpitala.

Książka przedstawia losy ludzi uwięzionych w placówce medycznej, którą kilkakrotnie wspomniano w „Kratach”. Śledząc ich losy, czytelnik ujrzy znane mu już wydarzenia z sierpnia 1963 roku, przedstawione jednak z nowej, całkowicie odmiennej perspektywy. Dowie się także, kim było kilka niewymienionych wcześniej z nazwiska pobocznych postaci, które pojawiły się na kartach wcześniejszych tomów (zarówno w „Kratach”, jak i w „Chaosie”!). Nie to jednak jest najważniejsze dla akcji „Szpitala”. Autor dba, aby każda następna powieść w serii „Szczury Wrocławia” była inna, dojrzalsza i pełniejsza. Dlatego szykujcie się na całą serię zaskoczeń i… kolejne wiadra flaków.

Gamescom już niedługo! Oznacza to, że podczas targów 20-22 sierpnia, Klabater ogłosi nadchodzące tytuły oraz odda w ręce swoich gości grywalne dema trzech najbliższych premier. Odwiedź nas na Gamescomie!

Korzenie Klabatera wywodzą się z CD Projektu i nasza miłość do gier z ciekawymi historiami to element tego dziedzictwa. Dlatego z każdym rokiem coraz pewniej obieramy kurs na porywające historie w grach, które wydajemy, ale i tych które tworzymy – niezależnie od gatunku. Tak było w przypadku We. The Revolution, naszego ostatniego indie-hitu o życiu sędziego w czasach krwawej Rewolucji Francuskiej. Tak jest również w przypadku naszych nowych gier – chcemy opowiadać Wam ciekawe historie, nierzadko inspirowane wydarzeniami historycznymi.

Serdecznie zapraszamy na nasze stoisko na Gamescom, gdzie przedstawimy nasze nowe historie. Ale na opowiadaniu się nie skończy – wszystkie trzy prezentowane przez nas gry dostępne będą w wersji grywalnej.

Do kalendarza wydawniczego CDP na sierpień dołączyły nowe, oczekiwane przez fanów gry. Hunt: Showdown, Age of Wonders: Planetfall i Control to tylko niektóre z premierowych tytułów, które CDP dostarczy graczom w sierpniu.

W sierpniowym kalendarzu premier CDP coś dla siebie znajdą fani zarówno strzelanek, przygodówek, jak i strategii w klimatach science fiction.

Na Boga-Imperatora! Imperialni obywatele czy słyszeliście dobrą nowinę? Imperialne Biuro Propagandy dało przyzwolenia na stworzenie serialu opiewającego czyny naszego wspaniałego Imperium. Za produkcję tego dzieła odpowiada Frank Spotnitz, znany między innymi z prac nad serią "Człowiek w Wysokim Zamku". Na razie nie wiemy, która kompania odpowiada za produkcję, lub na jakiej usłudze będzie można oglądać show, ale powinniśmy poznać tą informację niebawem.

Chociaż na kolejny dodatek do "The Old Republic" będziemy musieli jeszcze poczekać, to darmowe konta w tym sieciowym MMO będą obciążone mniejszymi restrykcjami niż do tej pory. Czy to oznacza, że warto zrezygnować z płacenia abonamentu?

"The Old Republic" to przykład tytułu, który co prawda pozwala bawić się za darmo, jednak liczne ograniczenia mają nas zachęcić do comiesięcznego przelewania pieniędzy na konto twórców. Gigant taki jak EA nie pozwoli sobie na stratę zysków, jednak właściciele gry wyciągają rękę w stronę tych, którym ograniczenia przeszkadzały w beztroskiej walce po stronie Imperium Sithów lub Republiki.