szczury_wroclawia_szpital

Bunt Ludzkości – za walki z bossami odpowiadają najemnicy

Choć „Deus Ex: Bunt Ludzkości” jest niezaprzeczalnym kandydatem do zgarnięcia statuetki najlepszego cRPG tego roku, to nie ulega wątpliwości, że tytuł ma na koncie kilka grzeszków, które są przysłowiową łyżką dziegciu w tej beczce futurystycznego miodu. Jedni narzekają na uproszczony rozwój postaci, drudzy kręcą nosem na małą ilość miast przeznaczonych do eksploracji, inni nie mogą przejść obojętnie obok niewielkiej liczby misji pobocznych, natomiast mnie osobiście razi liniowa historia i dość znikome konsekwencje wyborów. Cóż, coś w tym jest, że ilu graczy, tyle opinii. Jednakowoż jednym z nielicznych punktów zbieżnych naszych żalów jest konieczność bezpośredniej konfrontacji z bossami. Istne skondensowane zło.

deus ex: bunt ludzkości

Do jasnej ciasnej, nie po to inwestuję w zmyślne triki hakerskie i cwane taktyki autoprezentacyjne, aby finalnie uczestniczyć w krwawych igrzyskach śmierci ku uciesze dekadenckiego tłumu. Mój Jensen brzydził się bronią palną i rozmyślenie unikał otwartej wymiany ognia. Jego najwierniejszymi sojusznikami były ciemne zaułki, szyby wentylacyjne czy terminale, dzięki którym z łatwością grał na nosie korporacyjnych buców. Co otrzymał w ramach podzięki za pacyfizm i finezję? Kopa w zęby i niepomierne ilości frustracji, związane z ustawicznym wczytywaniem gry. Dlaczego nie mogłem zasiać ziarna niepewności w umyśle oponenta, dzięki mojej gładkiej gadce? Z jakiego powodu nie miałem możliwości włamania się do systemów ochronnych i wykorzystania ich przeciwko danemu bossowi? Czemu nie mogłem przekraść się pod jego nosem w taki sposób, aby usłyszał dopiero echo mojego spazmatycznego śmiechu w odległym korytarzu? Dzięki, ale nie tak rozumiem radość płynącą z rozgrywki oraz wolność wyboru.

Jak się jednak okazuje, Eidos Montreal pokpił sprawę niczym minister Grabarczyk w przypadku nowego rozkładu jazdy PKP. Formalnie rzecz ujmując nie oni odpowiadają za ten burdel, tylko zewnętrzna firma, która otrzymała zlecenie zaprojektowania tych fragmentów gry. Niemniej, to Kanadyjczycy są głównym producentem tego tytułu i teraz muszą kosztować zgniłych fruktów, będących konsekwencją tej dziwnej decyzji.

Wybaczcie, ale dla mnie to zwyczajnie nielogiczne, aby coś tak niebywale istotnego jak potyczki z bossami, tworzyła zewnętrzna firma, która na dodatek niewiele wie o samej grze. Poza tym na czele tego studia stoi człowiek, który otwarcie przyznaje się do tego, że jest pasjonatem strzelanin i to w ich duchu projektował wspomniane fragmenty. Muszę napisać, że to naprawdę wyjątkowo słaba i gorzka wymówka – spychać niepowodzenia na ludzi, którzy wykonywali tylko rozkazy, a samemu spijać słodziutką śmietankę z wychwalanych elementów. Niech Eidos Montreal lepiej posypie głowę popiołem i przestanie mydlić nam oczy.

Komentarze

0
·
Moim zdaniem to jest wina skrzatów w zmowie z gumisiami. Tokar masz oczywiście racje, że to tylko mydlenie oczu. Jako zleceniodawca zawsze sprawdza się jakoś wykonanej pracy, a że się tego nie chciało zrobić to tak wyszło.

Dodaj komentarz

 
 
Wczytywanie...