Większość graczy marzyła, niektórzy próbowali sił na własną rękę, zaś ostatnie przecieki sugerowały, że jednak dodatek do "Wiedźmina 3" powstaje, przez co nasza podróż po Toussaint wcale nie była końcem przygód Geralta z Rivii. Najnowsze rozszerzenie to "Wiedźmin 3: Pieśni przyszłości", które pojawi się w przyszłym roku. Czy wbrew nazwie ma sens tworzyć kolejny dodatek do – jakby nie patrzeć – gry mającej na karku już jedenaście lat?

Gdy myśli się o światach fantasy, do głowy może przyjść wiele rzeczy. Budzące grozę lochy, majestatyczne smoki, olśniewające sceny z przyszłości czy wizje rodem z koszmarów. To wszystko i wszystko pomiędzy stanowi nieodłączny element tak wielu światów, które zyskały sobie niezliczone rzesze oddanych fanów. Ale przyciągnęły ich nie tylko niezwykłe przygody, w które można się zagłębić jako opowieści w tej czy innej formie, lecz także te, których można samodzielnie doświadczyć poprzez rozgrywkę. A choć tego typu rozrywka jest dziś szeroko dostępna w grach komputerowych wszelkiej maści, gry RPG zaczynały swoją drogę w piwnicach, w grupkach przyjaciół, w towarzystwie pizzy, grubych podręczników i wielościennych kostek. W dzisiejszych czasach nadal są kultywowane zarówno w tych legendarnych piwnicach, jak i na małych oraz dużych konwentach fantastyki. Jednym ze świąt i symboli takiej zabawy są Krakowskie Dni z Grami Fabularnymi Lajconik, a w tym roku miałem okazję się na nich pojawić. Teraz kurz opadł, kości wróciły do sakiewek i pora na podsumowanie.

Popkultura japońska w wielu aspektach jest w naszej części świata w dalszym ciągu niszą. Nie oznacza to jednak, że nie może pochwalić się sporą grupą oddanych fanów, także takich, którzy chętnie wybiorą się na poświęcone jej konwenty. Jednym z nich jest Magnificon EXPO, które uważane jest za największe wydarzenie poświęcone mandze, cosplayowi i anime. Od tego eventu dzielą nas już tylko dni – odbędzie się on bowiem 15–17 maja.

Jako gatunek, urban fantasy oferuje twórcy tyle możliwości, co zagrożeń. Na jego gruncie da się wykreować ciekawy świat, który przed czytelnikami będzie odkrywać kolejne swoje tajemnice pełne niuansów i magii. Jednak z drugiej strony łatwo wpaść w pułapkę dziur i niespójności fabuły, które pogrzebią nawet najlepszy pomysł na opowieść i uniemożliwią odbiorcy wsiąknąć w historię. Paweł Famus w swoim "Szczyńsciorzu" zademonstrował już, że potrafi podołać stawianym przez konwencję wyzwaniom, a nawest stworzyć coś ponad tylko warsztatową poprawność. Teraz nadeszła runda druga tych zmagań, której imię brzmi "Zemścior". Jak wyszło tym razem?